Bouw van menhir Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van oprichting van het monument.
18 septembre 1929
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 18 septembre 1929 (≈ 1929)
Officiële bescherming door de Franse staat.
Années 1930
Verdwijning van de gootsteen
Verdwijning van de gootsteen Années 1930 (≈ 1930)
Waargenomen door L. Collin, mogelijk begraven.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir dit du Chenot (Box B 401): classificatie op bestelling van 18 september 1929
Kerncijfers
Paul Bézier - Archeoloog en uitvinder
Gedocumenteerd in 1883.
L. Collin - Archeologische waarnemer
Rapporteer de verdwijning van de rots.
Jacques Briard - Archeoloog specialist
Ik bestudeerde de megalieten van Ille-et-Vilaine.
Oorsprong en geschiedenis
Menhir de La Roche Carrée, ook bekend als Menhir du Chenot, is een iconische megalithische vesting in Médréac, in het departement Ille-et-Vilaine. Dit monument, gedateerd uit het Neolithicum, onderscheidt zich door zijn piramidale vorm en quarangulaire basis, gesneden in kwartsiet. Oorspronkelijk was de hoogte 5 meter, maar later werden de dijkjes kleiner tot 4,40 meter. De breedte en dikte aan de basis zijn respectievelijk 2,10 meter en 2,05 meter.
In de directe omgeving van de menhir werd in de 19e eeuw een rechthoekige (1,80 m x 1,20 m) kwartsietsteen door Paul Bézier genoemd in zijn megalithische inventaris van Ille-et-Vilaine. Volgens de observaties van L. Collin was dit bekken verdwenen in de jaren dertig, hoewel het misschien begraven was tijdens de verhoging van de omringende grond. Deze menhir ligt ook dicht bij andere opmerkelijke megalithische sites, zoals de uitlijningen van Lampouy op dezelfde gemeente en de menhir van La Pierre Longue naar Guitté.
De Menhir de La Roche Carrée is een historische monument in opdracht van 18 september 1929. Archeologische studies, waaronder die van Jacques Briard, Loïc Langouët en Yvan Onnée, benadrukken zijn rol in het lokale prehistorische landschap. Dit onderzoek belicht de technieken van grootte en erectie van deze stenen, evenals hun mogelijke symbolische of rituele functie in neolithische samenlevingen.
De site is ook gedocumenteerd in recentere werken, zoals die gepubliceerd in Les Dossiers du Ce.R.A.A. in 2003, die de megalithische uitlijningen van Lampouy analyseren. Deze studies dragen bij tot een beter begrip van de culturele en religieuze praktijken van de mensen van die tijd. De menhir, met zijn unieke architectonische kenmerken, blijft een opmerkelijk voorbeeld van het Bretonse megalithische erfgoed.
De exacte locatie van de menhir, aangeduid als op de plaats genaamd Le Chenot (5223 Le Chenot, 35360 Médréac), is opgenomen in de Merimée database onder de code Insee 35171. Hoewel de nauwkeurigheid van de locatie a priori bevredigend wordt geacht (niveau 6/10), kunnen aanpassingen nodig zijn voor een betere identificatie. De site is toegankelijk voor het publiek, hoewel praktische informatie over bezoeken niet gedetailleerd is in de beschikbare bronnen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen