Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Beaulieu Stele, ook wel Menhir de Sainte-Anne, Pierre Longue of Grande Borne genoemd, is een protohistorisch monument gelegen in Clermont-Ferrand, in het departement Puy-de-Dôme. Oorspronkelijk beschouwd als een neolithische menhir, werd het geclassificeerd als historische monumenten in 1924 onder de naam "menhir, Mile." Deze classificatie weerspiegelde de hypothese van de Romeinse oorsprong vanwege de nabijheid van een oude manier, hoewel deze theorie later werd betwijfeld.

De opgravingen onder leiding van Frédéric Surmely in 2008 maakten het mogelijk om de stele van de Tena periode (IIe eeuw v.Chr.) tot stand te brengen en zo de steles van de ijzertijd in West-Frankrijk te verbinden. De afwezigheid van neolithische meubels en sporen van een oudere setting put sluit de hypothese van een rechte neolithische menhir uit. Het porfyroïde granieten blok dat op 9 km afstand uit de kloven van Artière wordt gewonnen, heeft een regelmatige cilindrische vorm, wat een typische besproeiing van protohistorische steles suggereert.

Met een totale hoogte van 5,70 meter (2,50 meter zichtbaar) weegt de stele ongeveer 18 ton. Het heeft een ovale depressie op zijn zuidwestelijke gezicht en een licht afgeronde top. Gelegen 400 meter ten zuidoosten van de Menhir du Puy de la Poix, is het nu gelegen op een begroeid land, dicht bij het kruispunt van de departementale wegen 772 en 766, in een semi-stedelijke omgeving.

De interpretatie van de stele is in de loop van de studies geëvolueerd: hoewel het begrafenisgebruik niet is bevestigd, suggereren de vorm en context een symbolische of herdenkingsfunctie die uniek is voor samenlevingen uit de ijzertijd. De rangschikking in 1924 en het daaropvolgende onderzoek onderstrepen het belang van het erfgoed, ondanks de voortdurende onzekerheid over zijn oorspronkelijke roeping.

Externe links