Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het menhir genaamd La Conche-Verte, ook bekend als Menhir de l'Ermitage de Saint Vivince, is een megalithisch monument opgericht tijdens de Neolithische periode. Het ligt in het bos van Olonne-sur-Mer, een gemeente die is geïntegreerd met Sables-d'Olonne in Vendée. Dit micaschistblok, 3,15 meter hoog voor een totale lengte van 3,45 meter, werd in 1901 herontdekt door Marcel Baudouin, begraven onder een duin. De bij deze gelegenheid uitgevoerde opgravingen onthulden zijn nederzettingen, kalksteen kalvende stenen, evenals een fragment van amfiboliet gepolijste bijl, wat de prehistorische oorsprong verklaart.

De bescherming van de menhir als historisch monument werd geformaliseerd door een classificatieorder op 22 juni 1903. Marcel Baudouin, archeoloog, speelde een sleutelrol in zijn herontdekking en studie, waarbij elementen als de zwartachtige aardelaag onder de menhir werden belicht, waaruit blijkt dat de vorming van de duin na zijn erectie was. Deze site illustreert het belang van megalieten in het prehistorische Vendeaanse landschap, waar ze vaak symbolische of begrafenisplaatsen markeerden.

Historische bronnen, waaronder het werk van Bertrand Poissonnier in The Prehistoric Vendée (1997), benadrukken het archeologisch belang van deze menhir. Tegenwoordig is er een tastbaar getuigenis van de praktijken en overtuigingen van de Neolithische gemeenschappen in de regio. De staat van instandhouding en de ligging in een bebost gebied maken het een toegankelijke en mysterieuze site, die de ontdekking van het lokale megalithische erfgoed uitnodigt.

Externe links