Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Croc Menhir is een platte zandsteen megalith ongeveer 2,2 meter hoog, gelegen in een veld ten noorden van Serquigny, in het departement Eure. Het is gelegen aan de Quévrue, aan de rand van het Locquerais hout, en zou zijn gekoppeld aan een groter geheel, zoals voorgesteld door het toponyme chemin de la Trigale (de drie stenen), aan de grens van de naburige gemeente Launay. Zijn naam zou kunnen komen van Judith de Conan, echtgenote van Richard II van Normandië, bijgenaamd Judith de Hicroc of Hucroc aan het einde van de 16e eeuw.

De menhir werd voor het eerst genoemd in 1897 door Léon Coutil, toen president van de Franse Prehistorische Vereniging. Het symboliseert de oude bezetting van het gebied door de Véliocasses, een Gallische stam die is opgericht aan de samenvloeiing van Risle en Charenten, voor de Romeinse verovering. De Romeinen confronteerden ook de Lexoviërs, maar deze megaliet blijft het enige tastbare overblijfsel van deze pre-Romeinse periode in de regio.

Gerangschikt als historische monumenten in opdracht van 17 juli 1991, de Menhir du Croc illustreert het belang van megalithische sites in Normandië. De huidige isolatie contrasteert met de veronderstelde geschiedenis, waar het waarschijnlijk deel uitmaakte van een uitlijning of een groep stenen, zoals lokale bronnen en omringende toponyms opgeroepen.

Externe links