Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Menhir van Normandeau windmolen naar La Renaudière en Maine-et-Loire

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Menhirs
Maine-et-Loire

Menhir van Normandeau windmolen naar La Renaudière

    Les Borreres Le Champ du Moulin
    49450 La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Menhir du moulin à vent de Normandeau à La Renaudière
Crédit photo : Liberliger - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouw van menhir
1847
Ga maar liggen
28 juin 1983
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhir du moulin à vent de Normandeau (cad. C 710): classificatie bij decreet van 28 juni 1983

Kerncijfers

Michel Gruet - Auteur en onderzoeker Documenteerde de menhir in *Megalithes en Anjou* (2005)
Charles-Tanguy Le Roux - Wetenschappelijke bijdrage Het werk van Gruet bijgewerkt

Oorsprong en geschiedenis

De menhir van de windmolen van Normandeau is een iconische megalith in La Renaudière, Maine-et-Loire, Pays de la Loire. Uit Neolithicum stammend, is dit blok van graniet genaamd "de Tiffauges" 5,95 meter lang. Het wordt onderscheiden door zijn fusiform vorm en een steile helling aan de top, waarschijnlijk veroorzaakt door de val van een aangrenzende fragment. Tegenwoordig ligt het op de grond, 60 meter ten zuidoosten van de windmolen die het zijn naam gaf, en ongeveer 300 meter van een andere menhir, de Rise Stone van Charbonneau.

Gerangschikt als historische monumenten sinds 28 juni 1983, getuigt deze menhir van de oude bezetting van dit grondgebied. Volgens de bronnen bevindt hij zich sinds ten minste 1847 in zijn huidige (gecoucheerde) positie. De gebruikte rots, typisch voor lokale uitlopers, vormt soms granieten chaos in de omgeving, waarbij de link tussen dit monument en het geologische landschap van Anjou wordt benadrukt. De huidige staat en de precieze locatie, vlakbij een molen vandaag verdwenen, maken het een archeologisch overblijfsel zowel mysterieus als representatief voor de megalithische praktijken van de regio.

Bibliografische referenties, zoals het boek Megalithes en Anjou van Michel Gruet (2005), bevestigen het belang ervan in het lokale megalithische erfgoed. Menhir is opgenomen in de Merimée database onder Kadastrale code C 710, en de locatie, hoewel beschouwd als "passible" (niveau 5/10) door bronnen, blijft een punt van belang voor onderzoekers en liefhebbers van de prehistorische geschiedenis. Er is geen informatie beschikbaar over het precieze gebruik of bijbehorende rituelen, maar de aanwezigheid ervan getuigt van menselijke en symbolische activiteit tijdens Neolithicum in Anjou.

Externe links