Bouw van menhir Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van erectie van het blok
1847
Ga maar liggen
Ga maar liggen 1847 (≈ 1847)
Eerste vermelding van zijn huidige positie
28 juin 1983
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 28 juin 1983 (≈ 1983)
Officiële bescherming bij beschikking
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir du moulin à vent de Normandeau (cad. C 710): classificatie bij decreet van 28 juni 1983
Kerncijfers
Michel Gruet - Auteur en onderzoeker
Documenteerde de menhir in *Megalithes en Anjou* (2005)
Charles-Tanguy Le Roux - Wetenschappelijke bijdrage
Het werk van Gruet bijgewerkt
Oorsprong en geschiedenis
De menhir van de windmolen van Normandeau is een iconische megalith in La Renaudière, Maine-et-Loire, Pays de la Loire. Uit Neolithicum stammend, is dit blok van graniet genaamd "de Tiffauges" 5,95 meter lang. Het wordt onderscheiden door zijn fusiform vorm en een steile helling aan de top, waarschijnlijk veroorzaakt door de val van een aangrenzende fragment. Tegenwoordig ligt het op de grond, 60 meter ten zuidoosten van de windmolen die het zijn naam gaf, en ongeveer 300 meter van een andere menhir, de Rise Stone van Charbonneau.
Gerangschikt als historische monumenten sinds 28 juni 1983, getuigt deze menhir van de oude bezetting van dit grondgebied. Volgens de bronnen bevindt hij zich sinds ten minste 1847 in zijn huidige (gecoucheerde) positie. De gebruikte rots, typisch voor lokale uitlopers, vormt soms granieten chaos in de omgeving, waarbij de link tussen dit monument en het geologische landschap van Anjou wordt benadrukt. De huidige staat en de precieze locatie, vlakbij een molen vandaag verdwenen, maken het een archeologisch overblijfsel zowel mysterieus als representatief voor de megalithische praktijken van de regio.
Bibliografische referenties, zoals het boek Megalithes en Anjou van Michel Gruet (2005), bevestigen het belang ervan in het lokale megalithische erfgoed. Menhir is opgenomen in de Merimée database onder Kadastrale code C 710, en de locatie, hoewel beschouwd als "passible" (niveau 5/10) door bronnen, blijft een punt van belang voor onderzoekers en liefhebbers van de prehistorische geschiedenis. Er is geen informatie beschikbaar over het precieze gebruik of bijbehorende rituelen, maar de aanwezigheid ervan getuigt van menselijke en symbolische activiteit tijdens Neolithicum in Anjou.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen