Inventaris door Georges Germond Années 1970 (≈ 1970)
Census van Dolmen 2 artefacten.
17 mai 1971
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 17 mai 1971 (≈ 1971)
Officiële bescherming van Dolmen nr. 1.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Beschikking van 17 mei 1971
Kerncijfers
Étienne Patte - Directeur Prehistorische Oudheden
In 1965 werden artefacten teruggevonden.
Georges Germond - Archeoloog
Inventory dolmen objecten.
Oorsprong en geschiedenis
De Puyravelau Rise Stones, gelegen in Saint-Léger-de-Montbrun in Les Deux-Sèvres, vormen een set van drie dolmens gebouwd in het Neolithicum. Deze funeraire monumenten, gelegen in een vlakte op 70 meter boven de zeespiegel, zijn genummerd van het zuiden tot het noorden (I, II, III). Dolmen No.1, ingedeeld in 1971, onderscheidt zich door zijn 4 meter lange trapeziumvormige afdektafel, rustend op drie orthostatica die een gedeeltelijk begraven kamer afbakenen. Deze site onderging clandestiene opgravingen in het begin van de jaren zestig, vóór Stephen Patte, toen directeur van de prehistorische antiquiteiten van Poitou-Charentes, hersteld in 1965 enkele van de verspreide artefacten, vooral voor Dolmen No. 2.
De dolmen 2 van Puyraveau wordt gezien als een van de rijkste in West-Europa vanwege de kwantiteit en kwaliteit van de ontdekte objecten. In de jaren zeventig heeft Georges Germond een complete inventaris opgesteld, waaronder 86 dolken, 247 pijlpunten, 14 gepolijste vuursteenassen, been- en hertenhoutgereedschappen, garnituren en aardewerk. Deze artefacten, gecombineerd met menselijke botten, getuigen van verfijnde begrafenis- en ambachtelijke praktijken in Neolithicum. De site, hoewel gedeeltelijk verstoord door onbevoegde opgravingen, geeft waardevolle inzicht in de prehistorische gemeenschappen van de regio.
Geclassificeerd als historische monumenten sinds 1971, illustreren de dolmens van Puyraveau het belang van collectieve begrafenissen in het megalithische landschap van de Thouarsais. Hun behoud maakt het vandaag mogelijk om rituelen, bouwtechnieken en culturele uitwisselingen van die tijd te bestuderen. De site blijft een belangrijke getuigenis van de menselijke bezetting in New Aquitaine tijdens de Neolithische periode, gekenmerkt door de sedentarisering en ontwikkeling van de landbouw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen