Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Menhirs des Pierres Chevêches, ook wel Pierres-Longgues of Bosné genoemd, is een megalithische site gelegen in Saint-Just, Ille-et-Vilaine. Deze uitlijning, beschreven in 1886 door P. Bézier, strekte zich aanvankelijk uit over 70 tot 80 meter, bestaande uit ongeveer vijftien blokken kwartspudding en kwarts. De eerste acht menhirs, in het westen, vormden grove piramides van 1,30 m tot 2,50 m hoog, verdeeld over 4 tot 7 m uit elkaar. De volgende blokken, verplaatst of verminkt, trok een lichte bocht naar het zuiden, sommige liggen of gereduceerd tot puin.

De uitlijning werd ingeschreven in de historische monumenten in 1978, maar een latere herinnering leidde tot de abrupte verplaatsing van de menhirs aan de rand van hun oorspronkelijke perceel. Vandaag de dag is er slechts één massieve menhir van 2,50 m omringd door blokken opgestapeld voor ongeveer 30 meter. Materialen, voornamelijk kwarts, weerspiegelen neolithische bouwtechnieken, hoewel de integriteit van het terrein aanzienlijk is veranderd door moderne landbouwactiviteiten en menselijke interventie.

Historische beschrijvingen, zoals die van P. Bézier in zijn Supplement op de Inventaris van Ille-et-Vilaine Megalithische Monumenten (1886), benadrukken de reeds verslechterde staat van de site in de negentiende eeuw. De blokken, aanvankelijk nauwkeurig uitgelijnd, hebben progressieve verschuivingen ondergaan, die zowel natuurlijke erosie als antropogene verstoringen weerspiegelen. Ondanks de officiële bescherming illustreert de site de uitdagingen van het behoud van megalithische monumenten in het licht van landbouwdruk en territoriale grenzen.

Externe links