Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De metro ingang van Bastille station, ontworpen door Hector Guimard in 1900, is een van 167 toegangen besteld door de Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP) voor de eerste metrolijn. Dit paviljoen, van het type "edicule B" met zijn V-vormige dak en geëmailleerde lavapanelen, belichaamde de ideale Art Nouveau: fusie tussen industriële structuur en organische inrichting. Het werd in 1985 ontmanteld tijdens het werk van de Opéra Bastille en keerde terug naar de huidige locatie, boulevard Beaumarchais (11e arrondissement).

Hector Guimard, een controversiële architect, kreeg dit contract uit concurrentie dankzij gemeentelijke steun, ondanks het falen van een formele wedstrijd in 1899. Zijn creaties, bekritiseerd om hun "nutte" stijl of grijsachtig groen roepend Duits uniform, werden geleidelijk verlaten na 1913. De kerk van Bastille, een van de drie meest imposante "vlaggen" (met Ster en Natie), overleefde tot 1962 alvorens gedeeltelijk te worden gereconstitueerd. Tegenwoordig beschermd onder de titel van Historische Monumenten (sinds 2016), symboliseert het de rehabilitatie van Art Nouveau in het Parijse landschap.

De innovatieve materialen, gietijzer, groen en oranje ondoordringbare lava, geblazen glas, werden geproduceerd door gespecialiseerde ambachtslieden zoals de Fonderie du Val d'Osne of Eugene Gillet. De candelabras in "strengen van de muguet," de opengewerkte badges en de "Metropolitan" borden met zachte letters weerspiegelden Guimards obsessie met modulaire standaardisatie en visuele harmonie. Ondanks conflicten met de CMP over kosten en intellectuele eigendom, werden de vermeldingen pictogrammen, gereproduceerd tot Las Vegas of Montreal. Hun restauratie sinds de jaren negentig, net als die van de deurdauphine, herstelde hun oorspronkelijke uitstraling naar kleuren en verrines.

Bastille station, een belangrijk punt van lijn 1, ingehuldigd in 1900, was gastheer van de grootste van de drie Guimard paviljoens (90 m2), waarin ramen, wachtkamer en glazen markies werden gecombineerd. De sloop in 1962, zoals die van de Champs Elysées of de Star, illustreerde de afwijzing van Art Nouveau ten behoeve van Art Deco. Maar al in de jaren zestig pleitten stemmen zoals die van de oude Parijse Commissie voor hun behoud. De hedendaagse entourage, hoewel ongepast, blijft een zeldzame getuigenis van dit erfgoed, samen met de 86 andere Guimard werken nog steeds beschermd in Parijs.

Naast hun utilitaire rol inspireerden deze inzendingen kunstenaars en filmmakers, van Louis Malle (Zazie in de metro) tot Jacques Tardi, Salvador Dalí, die verontrustende organische vormen zag. Hun stijl, halverwege tussen abstractie en plantenreferentie (bellulas, muguettes, insectenschelpen), voorzag het 20ste eeuwse ontwerp. Vandaag de dag is de "Metropolitan" plaquette van Bastille, verkocht € 10200 in 2021, getuigt van hun status als cult objecten, tussen industrieel erfgoed en totale kunst.

Externe links