Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De metro ingang van Temple station, gelegen in Parijs in het 3e arrondissement, werd ontworpen in 1900 door architect Hector Guimard voor de Parijse Metropolitan Railway Company (CMP). Dit project maakt deel uit van de urgentie om de eerste Parijse metrolijn te openen voor de Universele Tentoonstelling van 1900. Guimard werd gekozen voor zijn Art Nouveau stijl, hoewel hij niet meedeed aan de eerste wedstrijd. Haar creaties combineren ijzer, gietijzer, glas en geëmailleerde lava en bieden een elegante en functionele esthetiek.

De Guimard metro-ingangen onderscheiden zich door hun overdekte edicles of hun eenvoudige entourages, bestaande uit balustrades en gesneden gietijzer porticoes. De candelabras, bijgenaamd "strands de muguet" en de "Metropolitan" borden in gestileerde letters worden symbolen van het Parijse landschap. Ondanks aanvankelijke kritiek en conflicten met de CMP, inclusief over kosten en artistiek eigendom, worden Guimards werken geleidelijk erkend als meesterwerken van Art Nouveau. Hun productie stopte na 1913, maar hun invloed bleef bestaan, waardoor ze een cultureel embleem werden.

Het Temple Station, ingehuldigd in 1904 op lijn 3, is een van de 167 toegangen ontworpen door Guimard, waarvan een meerderheid is verwoest in de loop van de decennia. De overige ingangen, zoals het Tempelstation, zijn sinds 1978 beschermd als historische monumenten. Hun restauratie, vooral naarmate de honderdste eeuw van de metro naderde in 2000, behouden hun authenticiteit. Tegenwoordig belichamen deze werken zowel het architectonische erfgoed van de Belle Époque als een stedelijk erfgoed dat onlosmakelijk verbonden is met de Parijse identiteit.

Rondom het Tempelstation, gelegen op de hoek van Temple Street en Turbigo Street, werd ingeschreven in historische monumenten op bestelling van 12 februari 2016. Dit model, typisch voor de escutcheon entourages met portico, illustreert de standaardisatie en modulariteit die Guimard lief is. De gebruikte materialen, zoals gietijzer en geëmailleerde lava, weerspiegelen het verlangen om esthetiek en industriële rationaliteit te combineren. De originele kleuren, groen en oranje gecombineerd, droegen bij tot een visuele harmonie die nu gedeeltelijk hersteld is.

De Guimard metro-ingangen overstijgen hun nutsfunctie om culturele iconen te worden. Ze verschijnen in artistieke werken, zoals de schilderijen van Eugène Galien-Laloue of de strips van Jacques Tardi, en symboliseren de fusie tussen kunst en industrie. Hun invloed strekt zich zelfs uit in het buitenland, met reproducties of donaties aan musea, zoals het Museum of Modern Art in New York. Ondanks de aanvankelijke controverses en massale verwoestingen blijven deze inzendingen een uniek getuigenis van Guimards creatieve durf en de innovatieve geest van Parijs aan het begin van de 20e eeuw.

Externe links