Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Station Saint-Michel, bediend door de Parijse metrolijn 4, werd ingehuldigd in 1910, toen het centrale gedeelte tussen Raspail en Châtelet werd voltooid. De bouw ervan werd vertraagd door de technische moeilijkheden die de ondergrondse kruising van de armen van de Seine met zich meebrengt, waardoor de bouw van een donkere metalen kist in modderige grond vereist was. Het station, gelegen onder Place Saint-Michel, neemt zijn naam van laatstgenoemde en markeert het noordelijke uiteinde van de homonieme boulevard. Zijn architectuur rust op drie 16,5 meter brede stalen behuizingen versterkt door beton, met 118 meter lange kammen onder een 12,5 meter hoge elliptische kluis.

De toegang tot het station, waaronder de iconische Guimard van Art Nouveau stijl, is geëvolueerd in de loop van de decennia. In de jaren zeventig werden de karavanen gerenoveerd in de "Andreu-Motte" stijl, met lichte hellingen en oranje tegels, voordat ze in 2008 werden gemoderniseerd met een blauw palet, dan in 2017 voor de automatisering van lijn 4. Het station, diep begraven, combineert vaste trappen, mechanische en liften om toegang te vergemakkelijken. In 2019 verwelkomde het meer dan 6 miljoen reizigers, een van de meest bezochte in het netwerk.

De Guimard kerk, kenmerkend voor de ingangen van de Parijse metro aan het begin van de 20e eeuw, belichaamt het architectonisch erfgoed van Hector Guimard, hoewel de naam niet expliciet wordt vermeld in de bronnen voor dit station. Het Station Saint-Michel speelt ook een belangrijke rol in intermodaliteit en biedt verbindingen met de RER C en B (via Saint-Michel Dicht bij het Latin Quarter, Notre-Dame kathedraal en de Îles de la Cité en Saint-Louis, maakt het deel uit van een grote historische en toeristische sector in Parijs.

Externe links