Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De molen die in Champtoceaux werd opgehangen, ook bekend als versterkte tolgelden, is een middeleeuws gebouw gebouwd op een rots aan de linkeroever van de Loire, op de plaats Le Port-du-Moulin. Waarschijnlijk daterend uit de 13e eeuw om zijn oudste deel (plotselinge cule) en uit het 4e kwart van de 14e eeuw (1384-1385, volgens dendrochronologische analyses op stelten), deze seigneuriale molens bediend dankzij wieldragende getijden en seizoenen. Hun granieten metselwerk, loodrecht op de waterlijn, bestond uit drie voorbeekse palen en twee wielsporen, verstelbaar volgens het niveau van de rivier. Boven blijven de overblijfselen van de slijp- en hefmechanismen.

De site diende ook als een rivier tol al in de 7e eeuw, met een stenen dam systeem (spur) afwijkende navigatie om het recht van doorgang te verzamelen. Een turks (of te verwachten), een hout en steen werk dat vandaag verdwenen was, leidde het water naar de molens tijdens een stuk en liet boten door een pertuis. De molens, die al aan het eind van de zeventiende eeuw in ruïnes waren, werden in 1788 gebruikt als steengroeve. De site herbergde ook een stoomschip haven tot de komst van de spoorweg, wat de definitieve achteruitgang markeert.

Gerangschikt een historisch monument in 1975, de opgehangen molens illustreren de aanpassing van middeleeuwse technieken aan rivierbeperkingen. Hun geleidelijke stopzetting ten gunste van Moulinboten (vanaf 1420) en hun gedeeltelijke verdwijning weerspiegelen de technologische en economische ontwikkelingen van de Loire. Vandaag de dag herinneren de overblijfselen, eigendom van de gemeente Orée d'Anjou, aan het strategische belang van dit kruispunt tussen Maine-et-Loire en Loire-Atlantique, vlakbij het Château de Champtoceaux.

Historische bronnen, met inbegrip van plannen uit de 18e eeuw, hebben hun aanvankelijke functie als seigneurmolens geïdentificeerd, hetgeen in tegenspraak is met de onjuiste aanwijzing van versterkte tolgelden. Hun unieke architectuur, die metselwerk en palen combineert, maakt het tot een zeldzame getuigenis van de pre-industriële infrastructuur verbonden aan het frezen en de controle van waterwegen. De site, toegankelijk vanaf RD 751, blijft een marker van het Liguria erfgoed, tussen middeleeuwse erfgoed en herinnering aan rivieractiviteiten.

Externe links