Romeinse exploitatie Entre 70 av. J.-C. et 30 ap. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Filons beheerd door de rutene *societas*.
Début XIIe siècle - milieu XIIIe siècle
Cisterciënzeroperatie
Cisterciënzeroperatie Début XIIe siècle - milieu XIIIe siècle (≈ 1215)
Grote zilverproductie van Midi.
1266
Subsidie aan partners
Subsidie aan partners 1266 (≈ 1266)
De mijne verkocht aan drie Lodevois.
2015
Historisch monument
Historisch monument 2015 (≈ 2015)
Bodembescherming en kelder.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De bodem en de kelder van de Cenomes zilvermijn, met uitzondering van gebouwen in hoogte, gelegen op de plaats bekend als Cenomes West, gelegen op percelen n°62 met een capaciteit van 19 tot 72 ca en n°67 van een capaciteit van 1 ha 00 tot 16 ca in het kadaster sectie G van de gemeente Montagnol, worden geclassificeerd als historische monumenten. Beschikking van 24 februari 2015 tot opneming op de grond en de kelder van de Cénomas zilvermijn, exclusief gebouwen in hoogte, gelegen in Montagnol. De classificatieorder van 11 december 2015 vervangt de registratieorder van 24 februari 2015.
Kerncijfers
Bernard Léchelon - Mijnarcheoloog
Ik heb de mijn in detail vastgelegd.
Moines cisterciens de Sylvanès - Middeleeuwse exploitanten
De extractie begon in de 12e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De Cenomes zilvermijn, gelegen aan de zuidelijke rand van het Centraal Massief in een gebied rijk aan zilver koper, werd geëxploiteerd door de Romeinen tussen 70 voor Christus en 30 voor Christus. Zijn verlatenheid was niet het gevolg van de uitputting van hulpbronnen, maar van de ontdekking van nieuwe afzettingen elders in het Rijk. Deze site, toen in Rutène, werd beheerd door mijnbouwbedrijven.
Vanaf het begin van de 12e eeuw, de Cisterciënzer monniken van de Sylvanen Abbey opnieuw gelanceerd de exploitatie van lokale mijnen, werd de belangrijkste zilverproducenten van de Midi tot het midden van de 13e eeuw. In 1266 gaven ze de Cenomes-mijn toe aan drie Lodève-partners, maar de activiteit hield snel op ondanks het verrichte werk. De galerijen, hergebruikt in de 18e en 19e eeuw voor de productie van kaas, behouden sporen van extractiemethoden: vuuraanval, metaalgereedschap, en later, poedergebruik.
De site onderscheidt zich door zijn uitstekende staat van instandhouding en uitgebreide documentatie, met name dankzij het werk van archeoloog Bernard Latape. De galerijen, alleen toegankelijk via een privé-eigendom (een kelderdeur), zijn bewaard gebleven van degradatie. De mijn illustreert een diachronische exploitatie, die oude, middeleeuwse en moderne overblijfselen combineert, met opmerkelijke leesbaarheid van de kelder en de oppervlakte percelen, allemaal van dezelfde eigenaar.
Geclassificeerd als Historisch Monument in 2015 (na een eerste registratie in 2015), is de mijn van Cénomes een zeldzaam voorbeeld van een beschermde zilverhoudende site in Frankrijk. De grond en de kelder, met uitzondering van gebouwen in hoogte, vallen onder dit decreet en benadrukken het erfgoed belang ervan voor de studie van mijnbouwtechnieken door de eeuwen heen.
