Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Mirabeaubrug, gelegen in het 15e arrondissement van Parijs, werd gebouwd tussen 1893 en 1896 onder impuls van president Sadi Carnot, die het decreet tot uitvoering op 12 januari 1893 ondertekende. Het werd ontworpen door ingenieur Paul Rabel, bijgestaan door Jean Résal en Amédée Alby. Deze innovatieve brug gebruikt voor het eerst in Parijs de techniek van persluchtbakken om haar batterijen te vinden. Het verbindt de linkeroever (15e, rue de la Convention) met de rechteroever (16e, Place de Barcelona), over de Seine met een 93-meter centrale boog, ingestort met twee 32.4-meter zijbogen.

De brug is een eerbetoon aan Honoré-Gabriel Riquetti, graaf van Mirabeau (1749 Op 29 april 1975 werd een historisch monument geregisseerd door Jean-Antoine Injalbert: La Ville de Paris, La Navigation, L-Abondance en Le Commerce. Deze werken sieren de bootvormige palen, die de verbinding tussen de hoofdstad en de rivier symboliseren. De brug staat ook bekend om het inspireren van Guillaume Apollinaire's gedicht Le Pont Mirabeau (1912), dat een klassieker van Franse literatuur en lied werd.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontplofte op 16 juli 1918 een granaat van Grosse Bertha in de Seine tussen de Grenelle en Mirabeau-bruggen. Architectureel wordt de brug gekenmerkt door zijn recordlengte/hoogteverhouding (16) ten tijde van de bouw, met een totale lengte van 173 meter en een breedte van 20 meter. De trappen en hellingen naar de banken, evenals de nabijheid van het RER-station in Javel, maken het zowel functioneel als esthetisch.

In de cultuur overstijgt de Mirabeau Bridge haar rol van infrastructuur: in de muziek van Léo Ferré, Serge Reggiani of Marc Lavoine, verschijnt het ook in de bioscoop (zoals in Jet Set by Fabien Onteniente, 2000) en in de literatuur, met name als een plaats van zelfmoord van de dichter Paul Celan in 1970. Zijn beeld, gecombineerd met melancholie en veerkracht, maakt hem een blijvend symbool van Parijs.

Externe links