Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Prix van Monaco werd in 1929 geboren onder leiding van Antony Noghès, zoon van de voorzitter van de Automobile Club of Monaco (ACM). Deze laatste, die de internationale erkenning van de ACM door de Internationale Sportcommissie wenst, stelt voor om een race te organiseren in de straten van Monaco, een technische uitdaging op dit grondgebied van 1,5 km2. Prins Louis II steunt het project, geïnspireerd door Amerikaanse stedelijke rassen zoals Santa Monica. De route, ontworpen rond de Port Hercule en de districten Monte-Carlo en La Condamine, werd op 14 april 1929 geopend. William Grover-Williams van Groot-Brittannië won Bugatti na 100 ronden op 80 km/u.

Het evenement maakt deel uit van de geschiedenis van de ACM, opgericht in 1890 onder de naam Sport Vélocipédique de Monaco voordat het werd de Automobile Club in 1925. De Monte-Carlo-rally, die in 1911 door Antony Noghès werd opgericht, was al een referentie, maar zijn Europese koers was niet voldoende om het lidmaatschap van de ACM in de AIACR (afgevaardigde van de FIA) te valideren. De Grote Prijs vult dit gat. Na een pauze in de Tweede Wereldoorlog (1938/1947) werd de race hervat in 1948 en in 1950 werd de eerste Formule 1 Wereldkampioenschap als de tweede ronde na Silverstone. In 1955 werd het permanent op de kalender, ondanks enkele edities in sportwagens (zoals in 1952).

Het circuit, dat elk jaar in 90 dagen wordt gemonteerd en gedemonteerd, staat bekend om zijn eisen: veiligheidsrails zonder vrije doorgang, strakke bochten (zoals de chicane van de haven of het Bureau de Tobacco), en smalle breedte maken inhalen zeldzaam. Er volgen verbeteringen, zoals de 2010 resurfacing of verbeterde vibrators. In 2025 hebben nieuwe regels twee stops op de tribunes opgelegd om de race te stimuleren. Ayrton Senna (6 overwinningen, waaronder 5 opeenvolgende overwinningen), was de recordwinnaar in F1, terwijl Charles Leclerc werd de eerste Monegasque home winnaar in 2024 sinds 1950.

De race is onlosmakelijk verbonden met zijn unieke organisatie: testen op donderdag (om de straten vrij te maken op vrijdag), assemblage van het circuit in zes weken, en prijs historische ceremonie in de koninklijke lodge tot 2017. De meest opmerkelijke edities zijn onder andere de 1950 carboil (10 geeft in de eerste ronde op), de overwinning van Jean-Pierre Beltoise in de regen in 1972, of de 2020 annulering als gevolg van de VOCID-19 pandemie een eerste in 65 jaar. De Grand Prix belichaamt ook drama's, zoals de dood van Lorenzo Bandini in 1967 (een ongeluk in de haven chicane) of het ongeval van Alberto Ascari in 1955, gered in extremis uit het water.

Cultureel overtreft het evenement de competitie: de Nazionale Piloti, een voetbalteam van coureurs, heeft er sinds 1981 een liefdadig spel gespeeld. Het circuit, beschreven als een "mooie puzzel" door Jean Todt, mobiliseert kranen om de ruige monozetels te evacueren, zodat de ruimte beperkt is. De stands, stands en gateways opgeslagen in de Alpes-Maritimes maken van Monaco een kortstondige arena, waar elke centimeter telt. In 2024 keerde de pole position record terug naar Lando Norris (1 min 9 s 954), terwijl de beste ronde in de race werd gehouden door Lewis Hamilton (1 min 12 s 909 in 2021).

Externe links