Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Pierre et-Saint-Paul van Luxeuil-les-Bains, gelegen in het zuidoosten van de Vogezen, werd rond 585-590 gesticht door Saint Colomban, een Ierse missionaris. Hij koos de ruïnes van Luxovium, een Gallo-Romeinse stad verwoest door de barbaarse invasies, om daar een christelijk klooster te vestigen. De Romeinse baden, nog intact, inspireerden de huidige naam van de stad. Onder impuls van Colomban en zijn discipelen werd de abdij een belangrijk spiritueel en intellectueel centrum in Gallië, beroemd om zijn scriptorium en zijn rol in de verspreiding van de laus perennis, een eeuwigdurend gebed geïmporteerd uit Agaunum. De Ierse monastieke regel, streng en ascetisch, werd geleidelijk vervangen door die van Sint Benedictus, opgelegd onder Karel de Grote na spanningen met de Bourgondische autoriteiten.

De abdij ervoer verschillende verwoestingen: geplunderd door de Saracenen in 732, toen door de Normandiërs in de 9e eeuw, werd het telkens herbouwd, met name onder Louis le Pieux. Vanaf de 15e eeuw verzwakte het systeem van de trading abbots tot zijn hervorming in 1634 door de gemeente Saint-Vanne. De monniken werden uit de Revolutie verdreven en de gebouwen, verkocht als nationale goederen, dienden tot de 20e eeuw als seminarie. Vandaag de dag is er een 14e eeuwse gotische kapel, een klooster en de 17e en 18e eeuwse kloosters, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten tussen 1846 en 1980.

De invloed van Luxeuil breidde zich uit tot ver buiten de Franche-Comté: de kloosterschool, geleid door Eustache de Luxeuil en vervolgens Saint Gaubert, vormde figuren zoals St.Wandrille en St. Philibert, oprichters van de abdijen van Norman. De Lectionary of Luxeuil (VIIe eeuw), emblematische manuscript van het scriptorium, illustreert de Ierse invloed op de merovingische kunst, met innovatieve kalligrafische teksten. De abdij bezocht ook Bobbio (Italië), Saint-Valery-sur-Somme en Remiremont en droegen bij tot de christenisering van Europa. Na eeuwen van verval en wederopbouw herbergt de site nu een pastoraal centrum en een universiteit.

De bescherming onder de titel van historische monumenten omvat de kerk van Sint-Peter (XIVe eeuw), de overblijfselen van het klooster, het oude abbatiale paleis (XVIIIe eeuw), en de kloostergebouwen van de XVII-XIXe eeuw. Deze elementen, gelegen aan de Rue Victor-Genoux, getuigen van de architectonische evolutie van het klooster, gekenmerkt door gotische, klassieke en neoklassieke stijlen. De 19e eeuwse kapel, hoewel recent, herinnert aan de aanhoudende religieuze functie van de site, ondanks revolutionaire omwentelingen en veranderingen in de roeping (seminar, school).

Externe links