Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Ziekenhuis van Mont-Saint-Jean, geclassificeerd als Historisch Monument in 1976, is een typisch voorbeeld van een middeleeuws God-huis, bedoeld om pelgrims, reizigers en verwenners te huisvesten. Gelegen ten noorden van het dorp, bestaat het uit een gewelfde kamer gedeeltelijk begraven, geflankeerd door een kapel naar het zuiden. Opgravingen onthulden de resten van een tweede kamer met een open haard, nu weg. De hoofdhal, rechthoekig, beschikt over een gebroken wieg gewelf verdeeld in twee overspanningen door een doubleau. De toegang is via een rechthoekige deur met achterwerk op kussens, terwijl ramen in het midden de ruimte verlichten. Een monumentale schoorsteen, later toegevoegd, belemmerde een van de baaien.

De kapel, van trapeziumvormige plan, toont sporen van hervorming: de oosterse tandwielmuur, herbouwd, bevat een 15e eeuwse achterwerk versierd met een beugel. Oorspronkelijk was het mid-air bed de thuisbasis van een drieling in het midden, nu ommuurd. Een deur gebruikt om te communiceren met de ontbrekende kamer, verminderd in breedte en omgezet in een baai. De kapel, bedekt met lava, onderging de ineenstorting van de structuur en het dak, onlangs geconsolideerd door tijdelijke bescherming. De site, die voor restauratie door vegetatie is binnengevallen, behoudt architectonische elementen uit de 12de eeuw, zoals uitlopers en afgeschuinde kroonlijsten.

De precieze oorsprong van het ziekenhuis, onder de naam Sainte-Anne, blijft onbekend. In de 13e eeuw is het verbonden met de Priorij van Nailly (bij Flavigny-sur-Ozerain) en geciteerd in een mijn van het bisdom Autun onder de naam Domus Dei de Monti Sancti Johannis. In de 16e eeuw gaf het departement Flavigny het aan de inwoners van Mont-Saint-Jean (1576). Een traditie toegeschreven aan Antoine de Luxembourg, de lokale heer, het bevel van twee glazen ramen in 1507 Het etablissement, nog steeds actief aan het einde van de 18e eeuw, huisvestte twee arme vrouwen in een klein huis met twee kamers.

Het gebouw illustreert de evolutie van de middeleeuwse God huizen, verhuizen van een liefdadigheidsfunctie naar een verminderde maatschappelijke rol. Latere transformaties (paden, hervorming van de kapel) weerspiegelen aanpassingen aan lokale behoeften. Gerangschikt om zijn erfgoed waarde, het getuigt van de Bourgondische ziekenhuis architectuur en zijn verankering in de religieuze en seigneuriële netwerken van de regio.

Externe links