Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument van Garibaldi, gelegen in de Place Garibaldi in Nice, werd in 1882 door de stad in opdracht gegeven bij de aankondiging van de dood van de Italiaanse generaal. Een publiek abonnement werd gelanceerd, maar het beperkte succes vertraagde het project. De site werd uiteindelijk gekozen in 1885, en de beeldhouwer Antoine Etex, geselecteerd om het werk uit te voeren, begon het ontwerp. Hij overleed echter in 1888 voordat hij het afmaakte, net als ondernemer Dominique Ciotti, die de leiding had over het voetstuk. Gustave Deloye nam het over, veranderde de sokkel om technische redenen en voegde twee bronzen leeuwen toe.

Het monument werd op 4 oktober 1891 geopend na drie jaar extra werk. Het toont Garibaldi in een rood shirt, kijkend naar Turijn, zijn symbolische stad, met een zwaard en een strakke vuist. Een bronzen allegorische groep illustreert Frankrijk en Italië die op de wieg van Garibaldi passen. De leeuwen, aan beide kanten geplaatst, symboliseren twee van zijn zonen, Menotti en Riciotti, terwijl kanonnen gegraveerd uit 1860 en 1870 herinneren aan zijn militaire campagnes. De vierkante basis, versierd met bogen en medaillons die zijn kleinzonen vertegenwoordigen, roept ook zijn maritieme erfgoed op.

In 2007 werd het monument 18 meter verplaatst om de aanleg van lijn 1 van de Nice tram mogelijk te maken, ook het verkleinen van de grootte van het omringende bekken. Gerangschikt als historische monumenten in 2009, blijft het een symbool van de banden tussen Nice en Italië, gevierd elk jaar tot de jaren zeventig door schoven afzettingen in het geheugen van Garibaldi. Het plein, beroemd ter ere van hem sinds 1870, onderstreept het historische belang van dit karakter voor de stad, gekenmerkt door zijn gehechtheid aan Frankrijk in 1860 na eeuwen onder Savoyard dominantie.

Het monument combineert dus artistieke elementen, zoals de allegorieën van beide naties of leeuwen, met precieze historische referenties, zoals data gegraveerd op de kanonnen. Deze details weerspiegelen zowel Garibaldi's militaire rol als zijn gehechtheid aan Nice, zijn geboortestad. Het gerestaureerde en beschermde werk blijft getuigen van deze cruciale periode van de 19e eeuw, waarin nationale en lokale identiteiten in Europa opnieuw werden gedefinieerd.

De historische bronnen, met name de werken van Maurice Agulhon of Jérôme Grévy, onderstrepen het symbolische belang van dit monument in de collectieve nagedachtenis van Nice. Het belichaamt een vorm van identiteitsresistentie en lokale trots, in een stad dan in volledige integratie met Frankrijk. De veranderingen die in 2007 zijn doorgevoerd, hebben, hoewel praktisch, geleid tot een debat over erfgoedbehoud in een veranderende stedelijke context.

Externe links