Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het doodsmonument van Esse, gemaakt in de vorm van een cromlech, bestaat uit tien blokken graniet gerangschikt in een cirkel, met een driehoekige stele gegraveerd met de namen van de 43 soldaten die stierven tijdens de Eerste Wereldoorlog. In het midden rust een harige sculptuur op een steen van de doden, terwijl een vijfhoekig hek versierd met zwaarden en palmen de ruimte beperkt. De toegang wordt gedaan door middel van vier granieten treden, en een gegraveerde steen verklaart de symboliek van de plaats, combineren hommage aan de verdwenen en verwijzen naar de prehistorische voorouders.

Dit unieke monument werd ontworpen onder leiding van Jean Teilliet (1870 Naast de lokale volkscultuur integreerde hij een fragment van de plaat van een gebroken dolmen van Perissac voor de stele, dat deze keuze rechtvaardigt door een tekst die ter plekke gegraveerd is: "Op deze bank van de doden [...] wordt de afbeelding van onze lieve kinderen neergezet die dood zijn voor Frankrijk." Het werk, gekerfd door José Martin en Teilliet zelf, combineert collectief geheugen en megalithisch erfgoed, en roept vragen op over het behoud van archeologisch erfgoed.

Het monument stond in 2021 op het plein van de kerk van Esse, aan de voet van een linde genaamd Sully. De huidige toestand onthult scheuren in het materiaal (cement, kalk of gips), terwijl de locatie, die door de bronnen als "passible" (5/10) wordt aangemerkt, maakt het zowel symbolisch als kwetsbaar. Het granieten hek en de treden, evenals de verklarende steen, onderstrepen het heilige en educatieve karakter, verankerd in de lokale geschiedenis en de Grote Oorlog.

De associatie tussen de cromlech, symbool van de vroege voorouders, en de lijst van soldaten die vielen in 1914 Teilliet, figuur van de Limousins van Parijs en promotor van regionale tradities, ziet er een continuïteit tussen prehistorische begrafenis riten en moderne eerbetoon. Het gebruik van dolmenic elementen, hoewel beweerd als een eerbetoon, twijfelt nu echter aan de grenzen tussen artistiek hergebruik en behoud van archeologisch erfgoed.

Externe links