Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Decazeville Memorial to the Dead, gelegen in Wilson Square voor de Notre Dame Church, is een eerbetoon aan de soldaten van de gemeente die vielen tijdens de 20e eeuwse conflicten, evenals aan de mijnwerkers die het slachtoffer waren van industriële ongevallen. Het wordt onderscheiden door zijn duale symboliek, het mengen van militair en industrieel geheugen. Centrale obelisk, van Chauvigny steen, wordt overvallen door een lantaarn van bronzen mijnwerkers, terwijl bas-reliëfs vertegenwoordigen Oorlog, Vrede, een dode soldaat en een minderjarige gevangen door een schot van vuur. Het monument, zonder gegraveerde namen, is bedoeld om universeel te zijn, wat zowel de offers van de Grote Oorlog als de risico's in verband met de lokale mijnbouw oproept.

De bouw van het monument werd in het begin van de jaren twintig besloten, met plannen opgesteld door de architect Émile Pouch en een constructie toevertrouwd aan de ondernemer André Fontalba voor 108 705 frank. De spanningen tussen de twee mannen hebben de bouwplaats tijdelijk onderbroken, waarbij gemeentelijke tussenkomst vereist is om het werk te voltooien. In 1934 realiseerde beeldhouwer André Léon Galtié, winnaar van een wedstrijd, de bronzen elementen voor 44.460 frank. Het monument werd uiteindelijk ingehuldigd op 9 december 1934 in aanwezigheid van lokale en nationale persoonlijkheden, waaronder senator Paul Boncour en MP-burgemeester Paul Ramadier, tijdens een plechtige ceremonie inclusief Mis, toespraak en banket.

Dit monument is sinds 18 oktober 2018 een historisch monument, een van de 42 monumenten van de Occitanie, beschermd vanwege hun artistieke en historische waarde. De originele locatie, gekozen na het verlaten van een project in de buurt van Cabrol Square, vervangt een muziekkiosk op Wilson Square. De financiering heeft geprofiteerd van een aanzienlijke bijdrage van de mijnen en fabrieken van Decazeville, die het economische belang van de mijnbouw in de stad weerspiegelt. De lijsten van de doden van de Eerste Wereldoorlog, afwezig van het monument, worden bewaard in de nabijgelegen kerk.

De gebeeldhouwde decoratie, die in 1934 in opdracht werd gegeven, illustreert een expliciete wil van de gemeente om elke verheerlijking van oorlogen te vermijden, waarbij de verschrikkingen van conflicten en hoop op vrede worden bevorderd. De bas-reliëfs, met name die van het kleine slachtoffer van een vuurslag, onderstrepen de onlosmakelijke band tussen het geheugen van de soldaten en dat van de vermiste arbeiders, een uniek kenmerk van dit monument. De opening, gekenmerkt door toespraken en een concert van de Lyre Decazevilloise, wijdt zijn rol als een plaats van herinnering en als een symbool van identiteit voor de decazevillois gemeenschap.

Externe links