Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Ornans Memorial to the Dead kreeg op 28 december 1918 opdracht van de gemeenteraad om de 95 Ornanais te eren die tijdens de Eerste Wereldoorlog stierven. In tegenstelling tot andere monumenten, draagt het niet de namen van de verdwenen, maar belichaamt hun offer en overwinning door een standbeeld van harige brons, brandishing granaten en zingen La Marseillaise. Deze artistieke keuze is rechtstreeks geïnspireerd door François Rude's beroemde gebeeldhouwde groep op de Arc de Triomphe (Le Départ des volontes de 1792), die een symbolische schakel vormt tussen revoluties en moderne conflicten. Het monument was ontworpen om voorbijgangers te herinneren aan het belang van het collectieve geheugen, zoals Arthur Giroud benadrukte in zijn openingstoespraak: "Als het spook van oorlog zinkt in het verleden, zijn sommigen geneigd om te vergeten [...] deze bronzen harige zal hen eraan herinneren dat men niet moet vergeten

De bouw van het monument werd toevertrouwd aan de bisontijnse beeldhouwer Georges Laethier (1875 Laethier maakte eerst een model op aarde, waarschijnlijk naar een levend model, voordat het beeld in brons werd gesmolten in oktober 1920 (de oprichter blijft onbekend). De stenen entourage werd uitgevoerd door Jules Guillin, een marbrier beeldhouwer uit Mouthier-Hautepierre. Het monument werd geïnstalleerd Granvelle Square (nu Robert Humblot Square), langs de Loue, in een aangelegde omgeving gekenmerkt door dennenbomen en platanen. Het werd ingehuldigd zonder dat de exacte datum in de bronnen werd gespecificeerd, maar zijn stijl en iconografie maken het een symbolische getuigenis van de vrede monumenten van de inter-oorlogsperiode.

Het monument voor de doden van Ornans werd bij decreet van 19 december 2022 ingeschreven in de Historische Monumenten, waarmee zijn erfgoed en gedenkwaarde werden erkend. Het onderscheidt zich door zijn artistieke benadering, waarbij individuele hommage en collectief symbool worden gecombineerd, terwijl het zich inschrijft in een Franse sculpturale traditie die is geërfd uit de 19e eeuw. De beslissing om het Oorlogsmonument van 1870-1871 te verplaatsen en te herstellen om de namen van de doden van 1914-1918 op te nemen toont ook de wens om een verenigde plaats van herinnering te creëren voor conflicten uit het verleden.

Externe links