Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument voor de doden van Saint-Astier werd gebouwd tussen 1920 en 1922 om de soldaten van de Eerste Wereldoorlog te eren. Ontworpen door architect A. Prodolliet en gesneden door A. Pugnet, het integreert in de steunmuur van het Victory Square, symbolisch koppelen van de twee delen van de stad. De structuur bestaat uit een kolom geflankeerd door rechthoekige voetheuvels, overdekt door een gestileerde begrafenis urn, reflecterend naoorlogse herdenkings esthetiek.

Geclassificeerd als een historisch monument sinds 2014, dit monument omvat ook de tuin en poort, allemaal gelegen op het publieke domein. De locatie, op de hoek van het plein, maakt het een centraal punt van lokaal geheugen. De nauwkeurigheid van de locatie wordt a priori als bevredigend beschouwd (noot 6/10), en er blijft een architectonische getuigenis van de hulde die aan de slachtoffers van het conflict in de kleine Franse gemeenten is gebracht.

Het werk maakt deel uit van een nationale context van wederopbouw en rouw, waar monumenten voor de doden plaatsen werden van samenkomst en herinnering. In Saint-Astier, net als elders in de Dordogne, speelden deze gebouwen een grote maatschappelijke rol en markeerden ze de stedelijke ruimte terwijl ze de offers van de inwoners eren. Hun stijl, vaak sober en symbolisch, was bedoeld om een collectieve emotie over te brengen in plaats van een militaire overwinning te vieren.

Externe links