Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het monument voor de doden van Montauban, in opdracht van de plaatselijke commissie in 1921, werd toevertrouwd aan de beeldhouwer Antoine Bourdelle. Tussen 1921 en 1925 werden verschillende projecten voorgesteld voordat die van een zuil tempel waarin een doodsaltaar was ondergebracht, omzoomd door een triomfantelijk brons Frankrijk. Dit brons, gesmolten in 1925 en geleverd in 1926, domineert een basis versierd met symbolen (Wet, Intelligentie) en draagt de namen van de Montalbaniërs die vielen in de twee wereldoorlogen.

De bouw van de kolom tempel begon in 1928, voor een plechtige inhuldiging op 13 november 1932. Het monument, gelegen Cours Foucault, bevat ook herdenkingsplaten voor de verdwenenen uit Indochina en Algerije. De architectuur combineert versterkt cement en brons, met twaalf kolommen die het altaar omlijsten. In 2005 werd er een historisch monument opgericht, dat collectieve herinneringen en nationale rouw belichaamt.

Het zegevierende Frankrijk, een allegorische figuur van negen meter, wendt zijn blik naar de horizon en symboliseert hoop ondanks de offers. Bourdelle combineert classicisme (koloms) en moderniteit (materialen), waardoor een unieke verzamelplaats ontstaat. Het monument weerspiegelt ook de evolutie van eerbetoon aan de doden, van eenvoudige steles naar monumentale ensembles na 1918.

De bronnen (Wikipedia, Monumentum) markeren zijn lokale anker: de Foucault cursus, het hart van Montauban (Tarn-et-Garonne), en zijn status als een gemeenschappelijk eigendom. De Insee 82121 code en Creative Commons licentie voor afbeeldingen maken de administratieve gegevens compleet. De registratie in 2005 besteedt zijn erfgoed en artistieke waarde.

Externe links