Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De castrale motte van Saint-Jean-de-Thurigneux, ook wel Poype de Ligneux genoemd, is een vesting van het land dat in de 12e eeuw werd gebouwd. Het ligt op een kunstmatig verhoogde locatie in het hart van het Dombes plateau, 1,5 km van de weg naar Rancé. Dit monument, typisch voor de middeleeuwse militaire architectuur, werd aanvankelijk omringd door bakstenen muren en omringd door een achthoekige toren, die nu ontbreekt. Alleen het 11 meter hoge afgeschuinde terras, zijn watergreppels, en een elliptische bassist van 100x200 meter, beschermd door wallen van aarde blijven over.

De geschiedenis van de site wordt gekenmerkt door veranderingen van invloedrijke eigenaren. In de 12e eeuw was Adalard de Villars, ridder, de heer voor Ulric de Villars het in 1186 aan de abdij van Barbe Island gaf. Het castellam cum burgo (kasteel met dorp) bleef onder monastieke controle tot 1665, toen het werd vervangen voor Pollet's fief in Camille de Neufville de Villeroy, aartsbisschop van Lyon. De plaats, geassocieerd met een priorij, verzette zich in 1460 de troepen van Amédée VIII van Savoye, maar daalde vanaf de 15e eeuw, verlaten door zijn inwoners en monniken.

In de 17e eeuw, de mot nog steeds behoudt overblijfselen van een vijfhoekige bakstenen landhuis, waarschijnlijk gebouwd op de fundamenten van oude structuren. Uitgravingen van de 20e eeuw onthulden deze overblijfselen, evenals een complex verdedigingssysteem: een verbreding van de greppel scheidde de terre van de lagere binnenplaats, die zelf omringd was door wallen. De Poype de Ligneux is een historisch monument in 1989 en illustreert de evolutie van de versterkingen van de aarde in Dombes.

De site, weinig veranderd sinds haar oprichting, biedt een zeldzaam voorbeeld van bewaard gebleven castrale motte. De 36 meter-diameter grond aan de basis en water sloten weerspiegelen middeleeuwse verdedigingstechnieken. De lage-yard, verhoogd en elliptisch, is het bewijs van een ruimtelijke organisatie ontworpen om een gemeenschap (bewoners, monniken, of soldaten) te huisvesten. De definitieve stopzetting van de site valt samen met het verlies van zijn militaire en religieuze nut, wat het einde markeert van zijn centrale rol in de kastanjes van Dombes.

Historische bronnen, zoals het werk van Marie-Claude Guigue (1873) of de archeologische rapporten van de jaren tachtig, onderstrepen het regionale belang ervan. De motte is nu beschermd vanwege zijn erfgoedwaarde en biedt een tastbaar overzicht van de Middeleeuwen in Auvergne-Rhône-Alpes. Zijn inscriptie in historische monumenten in 1989 gewijd zijn behoud als een belangrijk overblijfsel van de lokale feodale geschiedenis.

Externe links