Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Verstevigde molen van Canet dans l'Aude

Patrimoine classé
Moulin à eau
Moulin
Moulin fortifié
Aude

Verstevigde molen van Canet

    Le Bourg
    11200 Canet
Moulin fortifié de Canet
Moulin fortifié de Canet
Moulin fortifié de Canet
Crédit photo : Enrevseluj - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1700
1800
1900
2000
1237
Eerste schriftelijke vermelding
1791
Verkoop als nationaal goed
vers 1855
Verwerken tot frezen
1928
Brand en ontmanteling
1942-1943
Bescherming van de omgeving
1948
Registratie historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Ronde: inschrijving bij bestelling van 13 april 1948

Kerncijfers

Archevêques de Narbonne - Oorspronkelijke eigenaars Bezitter sinds 1237
Famille Barthez de Roubia - Industriëlen uit de 19e eeuw Verandert in een molen rond 1855
Sylvain Durand - Hedendaagse archeoloog Onderzoek en rondleidingen

Oorsprong en geschiedenis

De versterkte Canetmolen, gelegen in de gemeente Canet (Aude, Occitanie), is een 13e eeuws gebouw. In 1237 genoemd als eigendom van de aartsbisschoppen van Narbonne, illustreert het het belang van seigneurmolens in de middeleeuwse Languedoc economie. De architectuur combineert een laat rechthoekig gebouw (18de eeuw) en een versterkte structuur over de rivier, uitgerust met een vierkante toren en hofgemaakte aartsères, die zijn defensieve en productieve rol weerspiegelt.

De molen werd in 1791 tijdens de Revolutie als nationaal eigendom verkocht en rond 1855 door de familie Barthez de Roubia omgetoverd tot een molen. Een brand in 1928 leidde tot zijn ontmanteling. Het terrein werd beschermd vanaf 1942-1943 voor zijn omgeving (geclassificeerd als natuurgebieden), en de toren werd vermeld als een historisch monument in 1948. De archeoloog Sylvain Durand doet onderzoek en bezoekt zijn erfgoed.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn defensieve elementen: een verhoogde vierkante toren van een torenduif, en langgerekte ovale courtines, ontworpen om de rivierdoorgang te controleren. Deze kenmerken, gecombineerd met haar turbulente geschiedenis (kerklijk eigendom, nationalisatie, industrialisatie), maken het tot een zeldzame getuigenis van de versterkte molens van de middeleeuwse Midi. De huidige staat, deels in ruïnes, behoudt echter sporen van zijn opeenvolgende transformaties, van middeleeuwse boogschieterijen tot 19e-eeuwse malen.

Externe links