Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De windmolen van Beauvert, gelegen in Donzère in de Drôme, werd rond 1550-1555 gebouwd op een perceel van de bisschop van Viviers naar de lokale kastanje. Zijn constructie, tijdens de godsdienstoorlogen, verklaart zijn defensieve karakter: diepe funderingen, veilige deuren en een struik. De toren, in kalkbedekte kalksteenbalgen, domineert het landschap met een monumentale gevel, gemarkeerd door een controlevenster uitgelijnd met de ingangsdeur.

Tussen 1608 en 1842 leed de molen een grote verslechtering, tot het moment waarop de 19e eeuwse kadasters "gedegradeerd" werden verklaard. Toch blijft de toren vandaag intact. Binnen, de begane grond diende als een zolder en schuur voor meel zakken, terwijl de vloer was de thuisbasis van twee slijpstenen, een open haard en een kast, suggereert af en toe gebruik als een molenaars habitat. Het conische rotatiesysteem, typisch voor de provençaalse molens, werd bediend via een rek op een "slaappad" in platen, zoals de archeologische sporen getuigen.

Opgravingen onthulden een gebied om het graan te verslaan ten zuiden van de toren, bevestigend zijn centrale rol in de lokale graanproductie. In 2010 werd een Historisch Monument gerund, de molen onderscheidt zich door zijn hybride architectuur en combineert frees- en militaire aanpassingen. Het perceel en het te verslaan gebied worden beschermd, en benadrukken het erfgoed belang van dit overblijfsel van de zestiende XIX eeuwen.

Aan het begin van de 19e eeuw werden de interieurwerken (kalkmortelvloer) gedeeltelijk gemoderniseerd, zonder het oorspronkelijke ontwerp te wijzigen. De kegelvormige kap, nu uitgestorven, maakte het mogelijk om de vleugels te orienteren volgens de wind, een ingenieus mechanisme voor de tijd. De molen illustreert zo de evolutie van de landbouwtechnieken en de historische spanningen in de regio, tussen religieuze conflicten en economische behoeften.

Externe links