Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Watermolen van Tirepeine à Subligny dans le Cher

Patrimoine classé
Patrimoine rural
Moulin
Moulin à eau
Cher

Watermolen van Tirepeine

    191-263 Tirepeine
    18260 Subligny
Crédit photo : Jandelle - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1425
Eerste schriftelijke vermelding
entre 1770 et 1790
Een derde niveau toevoegen
1850
Modernisering van het mechanisme
après 1945
Einde freesactiviteit
2010
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het gehele molengebouw, met inbegrip van zijn mechanismen en uitrusting; de kamer naast de molen, op zijn noordelijke gevel, volledig; de appentis constructie leunend op zijn westelijke gevel, volledig; het hydraulische systeem (de stroomopwaarts en stroomafwaarts of achter-bief - met inbegrip van vissen, weirs en kleppen afhankelijk van het), gevels en daken van het huis; de gevels en daken van de schuur (cad. A 7, placedit Tirepeine, 15, placedit Le Champ du Bas, 792, placedit Tirepeine ; ZB 59, placedit La Prée des Cottereaux): inschrijving bij decreet van 20 juli 2010

Kerncijfers

Jean Gontier - Meunier Eerste bekende huurder in 1425
Jean-Jacques Achet - Eigenaar en landbouwer Voegt een verdieping toe rond 1770-1790

Oorsprong en geschiedenis

De watermolen van Tirepeine, genoemd in 1425 onder de naam Thirepoynne molen, was een molen die afhankelijk was van de abdij van Saint-Satur, waarschijnlijk de bouwer. Gehuurd aan een molenaar genaamd Jean Gontier voor 29 jaar, opereerde hij dankzij de rivier Salereine, een zijrivier van de Grande Sauldre. Deze molen, een van de belangrijkste in de regio vanwege zijn 1000 meter bereik en een val van 4,50 meter, werd uitgerust met twee wielen tot 1850, toen een enkel 3,60 meter-diameter lagerwiel hen verving.

In de 15e eeuw had de molen slechts twee niveaus. Tussen 1770 en 1790 werd een derde verdieping toegevoegd door Jean-Jacques Achet, boer van het Pezeau landgoed, om een bluterie te installeren, een sleutelinstrument om het frezen te moderniseren. Het huidige mechanisme, gedateerd 1850, omvat een gietijzeren versnellingssysteem dat de wielrotatiesnelheid met tien vermenigvuldigt. Deze Engelse molen gebruikte een enkel wiel om tegelijkertijd slijpwielen, schroeven van Archimedes, emmerlift en blutoir aan te passen, waardoor de bloemproductie geoptimaliseerd werd.

De molen stopte haar activiteiten na de Tweede Wereldoorlog, een slachtoffer van landelijke elektrificatie die de kleine molens overbodig maakte. Ondanks de slechte staat van het wiel, het mechanisme, bochten en hydraulische systeem (peef, visserij, kleppen) blijven opmerkelijk intact. Gerangschikt als historisch monument in 2010, illustreert het de technische evolutie van pre-industriële malen, van de middeleeuwse stichting tot de 18de en 19de eeuwse moderniseringen. De site, geopend tijdens de Heritage Days, omvat ook het molenaarshuis en een stal, typisch voor de lokale architectuur in ijzerwaren zandstenen en houten panelen.

De gebouwen, gebouwd in steengoed en bedekt met platte tegels, herbergen nog steeds de sporen van opeenvolgende ontwikkelingen: begane grond gewijd aan machines, molenkamer op de eerste verdieping (met drie bochten, waaronder een voor diervoeding), en zolder uitgerust met de kluis. Het hydraulische systeem, aangedreven door een 1000 meter stroomopwaarts bief, getuigt van de vindingrijkheid van molenaars om de waterkracht te exploiteren in dit kleine natuurlijke gebied van het Pays-Fort, ten noorden van de Cher.

Externe links