Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In 1885 stichtte een groep enthousiastelingen, geleid door ornitholoog Alfred Caval, een museum gewijd aan vogels in het Middellandse Zeegebied. Hun ambitie was om een hoofdzakelijk lokale ruimte te creëren, die de natuurlijke rijkdom van de Midi bedekt. Vier jaar later, in 1889, opende het museum in het Kasteel van Denis (een cossue residentie links naar de stad met zijn bibliotheek), aanvankelijk gericht op de natuurlijke geschiedenis. De regisseurs breidden zijn roeping snel uit tot beeldende kunst, het verzamelen van donaties, het commanderen van werken en het ontwikkelen van afzettingen bij de staat.

Aan het begin van de 20e eeuw, onder leiding van kolonel de Poitevin de Maureillan (eerste benoemd curator), is het museum gericht op archeologie, met name door opgravingen van de Griekse site van Olbia. Daarna nam hij het motto Parvula Sed Grata ("klein maar aangenaam"). De climax van de collecties vond plaats tussen 1930 en 1960, dankzij Emmanuel-Charles Bénézit, zoon van de redacteur van de encyclopedie van schilders, die zijn netwerk gebruikte om het huidige fonds massaal te verrijken. Na de Tweede Wereldoorlog leidde een inspectie van Georges Henri Rivière (1946) tot zijn classificatie als gecontroleerd museum, daarna naar het Musée de France in 2002.

Sinds 2019 is het museum gevestigd in het voormalige gebouw van de Banque de France (1925), dat neoklassieke architectuur en Art Deco elementen combineert, met een tuin gewijd aan tijdelijke tentoonstellingen. Zijn collecties combineren schilderijen uit de 18e tot 19e eeuw, archeologie van Olbia (IVe eeuw v.Chr.), beelden en foto's. De kelder behoudt nog steeds de kluiskamer, overblijfsel van zijn oorspronkelijke bankroeping.

Externe links