Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Belfort is een gemeentelijk gebouw gebouwd in de 4e kwart van de 18e eeuw, op het plein van Armes van de oude stad. Oorspronkelijk was het het huis Noblat, gebouwd in 1724 door de architect Jacques Philippe Eléonor Mareschal voor François-Bernardin Noblat, een opmerkelijke lokale. De neoklassieke stijl van het gebouw, gekenmerkt door dorische zuilen en een klokkentoren, weerspiegelt de architectonische invloed van het tijdperk.

Het huis werd in 1785 door de gemeente opgenomen in een stadhuis onder leiding van Jean-Baptiste Kléber, vervolgens inspecteur van openbare gebouwen. Het gebouw verzette zich tegen het bombardement van het beleg van Belfort (1870-1871) tijdens de Frans-Pruisische oorlog en verwelkomde de eerste Franse soldaten tijdens de bevrijding van 1944. Zijn symbolische rol in de lokale geschiedenis maakt het een belangrijk monument voor het collectieve geheugen.

Het interieur is de thuisbasis van opmerkelijke ruimtes, waaronder de Deliberium Hall (de zogenaamde Kléber Hall), die in 1922, en de Hall of Honor, ingehuldigd in 1810, gedecoreerd met schilderijen die belangrijke gebeurtenissen in Belfort illustreren. De gevels, daken en andere ruimtes (vestibulum, eretrap, trouwzaal) zijn sinds 2025 beschermd en benadrukken hun erfgoedwaarde.

Gebouwd in rode zandsteen en cement gecoat, het gebouw onderscheidt zich door zijn symmetrische negen-spangevel, met een centrale ingang ingelijst met kolommen. De klokkentoren met uitzicht op het dak is een kenmerkend element van het stedelijke landschap. Het stadhuis is eigendom van de gemeente en blijft een actieve plaats voor burgerlijk leven en officiële feesten.

Externe links