Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Rennes werd tussen 1734 en 1743 gebouwd door architect Jacques V Gabriel, de eerste architect van de koning, na de grote brand die de stad in 1720 verwoestte. De definitieve plannen, goedgekeurd door de gemeenteraad op 23 mei 1734 onder het mandaat van burgemeester Toussaint-François Rallier du Baty, markeerden het begin van het werk na de plechtige aanleg van de eerste steen op 12 april 1734. Het gebouw, bestaande uit twee klassieke vleugels verbonden door een kwart cirkel drop, aanvankelijk gehuisvest de faculteiten van de wet en de wetenschap in zijn noordelijke vleugel, evenals een chemiebedrijf bezet door professor Faustino Malaguti tot 1855.

Aan het begin van de 20e eeuw werd het stadhuis grondig gerenoveerd door burgemeester Jean Janvier, die het "onwaardig vond voor een hoofdstad." De architect Emmanuel Le Ray voegde een monumentale trap in de zuidvleugel toe en reorganiseerde de binnenruimtes om ze functioneler te maken. In 1918 besloot januari ook om de "Pantheon Rennais" te creëren, een herdenkingsruimte gewijd aan de dood van de twee wereldoorlogen, de Algerijnse en Indochina oorlogen, gedecoreerd door de schilder Camille Godet uit zijn oorlogsschetsen. Deze kamer symboliseert het lokale geheugen.

Het gebouw, geclassificeerd als Historisch Monument in fasen (registratie in 1940, gedeeltelijke rangschikking in 1962 en 1963), heeft verschillende toepassingen gehad: de noordelijke vleugel ooit gehuisvest de voorzitter en vervolgens het civiele hof tot 1855, terwijl de zuidelijke vleugel nu gastheer van vergaderingen van de gemeenteraad, huwelijken en officiële recepties. De klokkentoren, in retraite, domineert een niche die ooit een standbeeld van Lodewijk XV herbergde, verwoest tijdens de Revolutie. Het werd in 1932 vervangen door een beeldhouwwerk van Jean Boucher die de Union de la Bretagne à la France vertegenwoordigde.

De architectuur van het stadhuis combineert classicisme en politieke symbolen. De zuidelijke vleugel vestibule, versierd met roze marmeren zuilen, contrasteert met de "Pantheon Rennes," een sobere ruimte gewijd aan de herinnering aan conflicten. De gevels, geclassificeerd in 1962, illustreren de invloed van Jacques V Gabriel, terwijl de interieurs van de 20e eeuw de moderne bestuurlijke behoeften weerspiegelen. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een centrale plaats in het leven van Rennes, waarbij historisch erfgoed en hedendaagse gemeentelijke functies worden gecombineerd.

Externe links