Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Charles de Bruyères Museum is gevestigd in een 18e-eeuws herenhuis, aan de stad Remiremont nagelaten door advocaat Charles de Bruyères (1823-1905), uit een familie van Lorrain adel. De laatste bracht een rijke collectie schilderijen, portretten van kanonnen, abdijen, hertogen van Lotharingen en aristocraten samen, alsmede objecten met betrekking tot de lokale geschiedenis, waaronder die van de abdij Remiremont. Het museum werd in 1913 geopend nadat de stad zowel het gebouw als de collecties erfde.

De permanente collecties omvatten een sectie gewijd aan de gouden eeuw van het Nederlandse schilderij uit de 17e eeuw, met werken van Willem de Poorter, Rombout van Troyen of Nicolaes Maes. Een andere sectie belicht 18de en 19de eeuwse Franse schilderijen van kunstenaars als Gustave Courbet, Félix Ziem en Jules Adler. De kunsten van Lorrain brand zijn ook vertegenwoordigd, met faiences van Émile Gallé, Auguste Majorelle of gevlamde zandstenen van Alphonse Cytère, evenals producties van gerenommeerde centra zoals Lunaville-Saint-Clément of Rouen.

Twee kamers van het museum reconstrueren een 19e-eeuwse Vogezen keuken en slaapkamer, die het lokale dagelijkse leven illustreren door middel van typische objecten, zoals een Remiremont spar of een "blaude," de traditionele blouse van Vogezen boeren. Het etablissement bewaart ook zeldzame archeologische stukken, zoals een Karolingische incisie of de grootste Franse collectie loodbegravingen (52 stukken, daterend uit de 11e tot de 18e eeuw). Deze elementen benadrukken zijn anker in de regionale geschiedenis, van de Middeleeuwen tot de moderne tijd.

Het museum organiseert regelmatig tijdelijke tentoonstellingen, zoals die van 2011 gewijd aan de plaatselijke schilder Pierre Waidmann, of die van 2012 met de collectie van Léon Werth, kunstcriticus en vriend van Bonnard, Marquet en Saint-Exupéry. Deze evenementen markeren grafische werken, schilderijen en objecten gekoppeld aan grote culturele figuren, terwijl de band tussen lokaal erfgoed en nationale kunst wordt versterkt.

Het herenhuis dat het museum herbergt, gebouwd rond 1750, beschikt over een typische 18e-eeuwse architectuur, met een smeedijzeren trap en een herziene gevel aan het begin van de 20e eeuw om een expositievleugel te omvatten. Gerangschikt "Museum van Frankrijk," belichaamt het zowel het aristocratische erfgoed van Remiremont, gekenmerkt door zijn nobele hoofdstuk, en de culturele vitaliteit van de regio Grand Est, door middel van eclectische collecties en bewaard materieel erfgoed.

Externe links