Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Charles-Friry Museum is gevestigd in een antieke canonieke woning gebouwd in 1750 in de canonial district van Remiremont, rond de abdij. Deze residentie, bewoond door de gravin van Briey (laatste decaan van het hoofdstuk van 1759 tot 1789), werd in 1833 verworven door Charles Friry, magistraat, kunstenaar en verzamelaar. Vijftig jaar lang verzamelde hij schilderijen en kunstvoorwerpen en werd hij een erkende curator van Vogezen antiquiteiten. Het huis werd in 1970 omgevormd tot een diocesisch museum, voordat het in 1985 een gemeentelijk museum werd, met de naam "Museum van Frankrijk" en "Maison des Illustres" in 2021.

Pierre Waidmann, kleinzoon van Charles Friry en kunstenaar, bouwde het huis in de 19e eeuw, met een bakstenen werkplaats rond 1884. In 1958 liet Colette Dussaux, de achterkleindochter van Friry, het landgoed na aan het bisdom, wat leidde tot de opening van het museum in 1970. In 1976 vond een gedeeltelijke verspreiding van de collecties plaats (Waidmann fonds, Friry gravures). Het museum werd in 2020 gemoderniseerd, met nieuwe kamers gewijd aan Georges de La Tour, het ziekenhuis Remiremont (farmaceutische sites geclassificeerd als Historische Monumenten), en de gereconstitueerde werkplaats van Pierre Waidmann.

De permanente collecties hebben betrekking op oude kunst (XVth Het park bewaart twee 18e-eeuwse rotsfonteinen (Neptunus en Amphitrite), geclassificeerd als historische monumenten in 1966. Tijdelijke tentoonstellingen markeren lokale kunstenaars, zoals Jean Montémont of Pierre Waidmann, terwijl een interactieve terminal toegang geeft tot digitale archieven (foto's, verlichte manuscripten).

Externe links