Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het museum van de mediterrane archeologie, gelegen op de eerste verdieping van de Oude Liefdadigheid in Marseille, werd opgericht door de fusie van twee afdelingen: Egyptische oudheden en klassieke oudheden. Op basis van de collectie van Dr Clot-Bey (1793-1868), een arts en vriend van de onderkoning van Egypte Mehemet Ali, werd het verrijkt met latere donaties en overnames. De Egyptische collectie, de tweede in Frankrijk na die van het Louvre, omvat perioden variërend van Nagada cultuur (c. 3900-3150 B.C.E.) tot Ptolemaic periode (323-31 B.C.E.). De vijf thematische kamers verkennen het dagelijks leven, de religie en de begrafenisrites van het oude Egypte, met grote stukken zoals sarcofaag, beeldjes van goden, en een papyrus van het boek van de doden.

Het museum presenteert ook collecties uit het Nabije Oosten, Cyprus, Kreta, Griekenland, Etruria en Rome, die de evolutie van de mediterrane beschavingen illustreren. Onder de opmerkelijke stukken bevinden zich een Minoïsche vaas ontdekt in Egypte, Griekse keramiek, en Etruskische en Romeinse objecten. De collectie van het Midden-Oosten roept het begin op van verstedelijking en schrijven, terwijl de collectie van Groot-Griekenland de culturele uitwisselingen tussen Grieken en lokale bevolking benadrukt. Het museum, genaamd "Musée de France," is gevestigd in een historisch gebouw, de Oude Liefdadigheid, gebouwd in de zeventiende eeuw door Pierre Puget om de armen te verwelkomen, alvorens een hospice en vervolgens een culturele plaats te worden.

De oude Charity, een barok gebouw ontworpen door Pierre Puget, werd hersteld tussen 1961 en 1986 na decennia van verlatenheid. Het museum werd daar overgebracht, genietend van een opmerkelijke architectonische omgeving met zijn ovale koepelkapel en galerieën op drie niveaus. De aanvankelijk verspreide collecties (vooral die van Bernardins en Saint-Victor) werden hier verzameld en bieden een unieke chronologische en thematische reis. Het museum onderscheidt zich door zijn meeslepende scenografie, zoals de reconstructie van een Egyptische begrafenisruimte of de presentatie van voorwerpen uit onderwateropgravingen, in samenwerking met de DRASM en het Louvre.

Externe links