Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de Grenoble is ontstaan in de jaren na de Franse Revolutie. In 1798 kregen de inwoners van Grenoble de oprichting van het museum door het departementaal bestuur om de in beslag genomen werken te behouden, vooral in de abdijen van Dauphiné zoals Saint-Antoine of de Grande Chartreuse. Louis-Joseph Jay, eerste curator, installeerde de collecties in het paleis van het bisdom, met werken als Sint Jerome de Georges de la Tour of schilderijen die vanaf 1799 door de staat werden gestuurd.

Vanaf de 19e eeuw werd het museum verrijkt met prestigieuze aankopen (Venetië View of Canaletto in 1840) en uitzonderlijke legaten, zoals die van Léonce Mesnard in 1890, die zijn grafische kunst firma versterkten. In 1876 werd een nieuw gebouw ontworpen door Charles-Auguste Questel ingehuldigd op Verdun Square, waar zowel het museum als de gemeentelijke bibliotheek woonden. De donaties van generaal de Beylié, waaronder vier Zurbarán in 1901, bevestigden zijn reputatie als groot museum.

In de 20e eeuw, onder leiding van Andry-Farcy (conservatieve van 1919 tot 1949), werd het museum een pionier van de moderne kunst. Hij kocht werken van Matisse, Picasso, Léger of Soutine, dankzij donaties van kunstenaars, verzamelaars (Peggy Guggenheim, Jacques Doucet) en kooplieden (Kahnweiller, Vollard). De erfenis van Agutte-Sembat in 1923, met neo-impressionistische en fawn stukken, was zeker zijn referentiestatus. In 1993 werd een nieuw modern gebouw ingehuldigd met middeleeuwse overblijfselen zoals de Isle Tower.

Tegenwoordig onderscheidt het Grenoble Museum zich door de balans van zijn collecties, variërend van Egyptische oudheid tot hedendaagse kunst. De 62 kamers vertonen 4.500 schilderijen, 400 sculpturen en 5.500 tekeningen, terwijl de architectuur, ondertekend door Groep 6, combineert erfgoed (zichtbare 14de eeuwse muur) en moderniteit (glaspoort die de middeleeuwse toren verbindt).

Externe links