Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la Faïence et des Beaux-Arts de Nevers, oorspronkelijk Musée de la Faïence Frédéric-Blandin, ontstond in 1844, toen de gemeente het in de hoogten van het stadhuis stichtte. In 1913 verhuisde hij naar het voormalige bisschoppelijk paleis, dankzij de aankoop en donatie van Frédéric Blandin, een lokale patroon. Deze eerste site herbergt collecties tot 1971, toen het museum zich permanent vestigde in de voormalige Benedictijnse abdij van Notre-Dame, binnen de historische wijk van de faianciers, actief van de 17e tot de 19e eeuw. De omliggende straten, zoals de Rue du 14-Jullet, bewaren nog steeds sporen van deze ambachtelijke activiteit in de vorm van herdenkingsboekjes over huizen.

Tussen 2003 en 2013 werd het museum gesloten voor belangrijke renovatie- en uitbreidingswerkzaamheden, waarbij middeleeuwse overblijfselen werden gecombineerd, rehabilitatie van het huis Roussignhol (een 19e eeuws herenhuis) en een hedendaagse vleugel. Opnieuw geopend in september 2013, strekt het zich uit over 2100 m2 met 13 vaste kamers en een tijdelijke ruimte. De architectuur combineert steen, hout en moderne structuren, markeren collecties van aardewerk (1.950 stuks door Nevers), gesinterd glas (300 stuks, waaronder 290 in bruikleen van het Louvre), en schilderijen van de 19e tot 20e eeuw.

De collecties weerspiegelen de climax van de Niverese faience, met monumentale stukken zoals die van de productie Le Bout du Monde, evenals werken van grote donaties. De Fieffé collectie (35 geclassificeerde stukken) dankt zijn naam aan Charles-Pierre Fieffé, curator van het museum in 1881, die de overnames in vijf jaar van 21 naar 230 stuks heeft verhoogd. Een andere belangrijke bijdrage is afkomstig van het echtpaar Bossuat, een donor van glaswerk en keramiek, variërend van japonisme (Rousseau service van Félix Bracquemond, 1867) tot Art Nouveau (Gallé, Daum). De tentoongestelde schilderijen omvatten werken van Jongkind, Seurat, Derain, Modigliani of Suzanne Valadon.

Het museum herbergt ook een unieke collectie Nevers geëmailleerde glazen, een techniek die aan het einde van de 16e eeuw verscheen. Deze stukken, met religieuze of populaire thema's, bestaan uit gedraaide glasdraden (kanonnen of mazen) bedekt met gekleurde glaspasta. De meeste kwamen uit een verklaring in het Louvre in 1997, voordat ze in 1998 te Nevers werden gedeponeerd. Enige uitzondering: een altaarstuk van de Doop van Christus blijft in het Louvre. Deze objecten illustreren de lokale overtuigingen en toewijding, evenals de patriottische faiences die Fieffé en Adolphe Bouveault in hun referentiewerk bestudeerden.

Labeled Museum of France, het etablissement is gelegen op 16 rue Saint-Genest, in een architectonisch complex dat middeleeuwse abdij en hedendaagse uitbreidingen combineert. Het erfgoed belang ligt evenveel in zijn collecties als in zijn omgeving: de voormalige Notre Dame Abbey en zijn overblijfselen, geclassificeerd als Historisch Monument onder de naam Saint-Genest Abbey. Na een periode zonder bezoekers (2004-2012) opent het museum zich met een moderne muzeografie, waarin het artistieke en ambachtelijke erfgoed van Nevers wordt belicht, van limousine (XI-XIXe eeuw) tot moderne schilderijen.

Externe links