Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la Loire werd geboren in 1900 in Cosne-Cours-sur-Loire, gedragen door lokale notabelen zoals architect Albert Pasquet en dichter Achille Millien. Oorspronkelijk opgericht in het stadhuis, brengt het verschillende geschenken (schilderijen, fossielen, valuta's) samen in een educatief doel geërfd van de revolutie. De eerste collecties, heteroclites, weerspiegelen het populaire enthousiasme: de stad, het departement en beschermheren zoals de markies de Tracy financieren de opening op 5 april 1900.

In 1937 verhuisde het museum naar de voormalige subprefectuur, ingedeeld naar thema (wapens, blikken, keramiek). Op 16 juni 1940 vernietigde een bombardement het gebouw en een deel van de werken, waaronder staatsdepots. Gered door families als de Giblin, zijn de overgebleven collecties verspreid. In de jaren 1950 plande Georges Henri Rivière een nationaal museum van de Loire, een project verlaten ondanks een tentoonstelling van prefiguratie in de Éden Cinéma.

Sinds 1991 heeft het museum het voormalige klooster van Augustins bezet (in 1977 ingeschreven in de historische monumenten). Het is opgebouwd rond twee polen: een etnografische verzameling over de beroepen van de Loire (mariniers, lavendel) en een verzameling van beeldende kunsten, verrijkt met grote legaten. Die van Émile Loiseau in 1970 bracht werken van de École de Paris (Dufy, Utrillo, Chagall) en extreem-oostelijke objecten. In 2020 is de museuminventaris 2.113 stuks.

De overnames zijn gebaseerd op donaties, legaten, aankopen en stortingen (het Orsay Museum, het Museum voor Moderne Kunst in Parijs). Onder de opmerkelijke legaten laat die van Émile Fernand-Dubois (1952) zijn beelden en archieven na, terwijl de nalatenschap Le Blanc de la Caudrie (1912) blikken, faiences en wapens biedt. Het museum krijgt labels (Musée de France in 2003, Accueil vélo in 2016) en ontwikkelt een cultureel aanbod (rondleidingen, tijdelijke tentoonstellingen).

De permanente tentoonstelling verkent de Loire via scheepsmodellen, Nevers faiences en zeilgereedschappen. De kamer Louis en René Giblin presenteert riveric overtuigingen (cult van St.Nicolas), terwijl de kunstcollectie schilders als Raoul Dufy of Pinchus Krémègne toont. Tijdelijke tentoonstellingen en conferenties vullen dit programma aan, geworteld in het erfgoed van Niger en moderne kunst.

Het klooster van de Augustijnen, een huidig gebouw, bewaart historische elementen zoals herintredingssbeelden en moordenaars. Een historisch monument, het symboliseert de veerkracht van het museum, van een 19e eeuws gemeentelijk project tot een gelabelde instelling, die riviergeheugen en internationale kunst combineert. De toegang voor gehandicapten en de virtuele tour weerspiegelen de bereidheid om zich open te stellen voor het publiek.

Externe links