Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la Nacre et de la Tabletie, gelegen in Meru, Oise, Hautes-de-France, is gehuisvest in een voormalige tabletfabriek gebouwd tussen 1857 en 1887. Deze industriële site, emblematische van de Industriële Revolutie, was gewijd aan de vervaardiging van knopen, parelmoer objecten, schalen, botten of ivoor. Méru, bijgenaamd "Wereldhoofdstad van de parelmoerknop," ervoer een gouden eeuw in de 19e eeuw dankzij deze activiteit, vóór de daling in de 20e eeuw met de komst van synthetische materialen en het verdwijnen van traditionele verkooppunten.

Reeds in de 17e eeuw beoefendenden de boeren van de regio in de winter tafelgerei, waarbij ze verschillende voorwerpen (fans, stokwangen, biljartballen, schaakspellen) verkochten aan Parijse kooplieden. In de 19e eeuw heeft de industrialisatie deze productie versterkt, met tot 3.856 tafelhouders geregistreerd in 1851. De fabriek van Dégremont, opgericht in 1859, symboliseert dit gelukzalige tijdperk: uitgerust met een stoommachine, werkte meer dan 80 werknemers en produceerde knopen, chips, dobbelstenen en seriële accessoires. De daling begon in de 20e eeuw, gekenmerkt door stakingen (1909, 1936) en concurrentie voor kunststoffen.

Het museum werd geopend in 1999 na decennia van afgebroken projecten (vanaf 1895 in de lokale pers, herstart in 1961 en vervolgens in de jaren zeventig). De oprichting ervan is uitgevoerd door lokale verenigingen, zoals Vrienden van het Museum van Parelmoer, en instellingen (Ecomusée des Pays de l'Oise, DRAC). Geïnstalleerd in de fabriek van Dégremont, geclassificeerd als Historisch Monument in 1994, behoudt het machines, gereedschappen, afgewerkte voorwerpen (knoppen, ventilatoren, verrekijker) en vakmanschap. Een uitbreiding in 2010 toegevoegd educatieve ruimtes en een hotel-restaurant (Hotel de la Tabletie).

De collecties, verzameld sinds de jaren zeventig, zijn afkomstig van donaties, overnames en deposito's (MJC de Méru, District of the Sablons). Onder de vlaggenschipstukken: een stoommachine van 1902 nog steeds functioneel, een gereconstrueerde dominotier werkplaats, en een ebony en parelmoer slinger gemaakt door de ambachtelijke drie eieren (1870 Het museum speelt een serrerol en zendt ontbrekende technieken uit via demonstraties en speciale opdrachten.

De architectuur van het gebouw, typisch voor de fabrieken van het noorden van Frankrijk, combineert stenen, volledige boog ramen en een afgekapt open haard. De renovatiewerkzaamheden (19941999) hebben dit industriële erfgoed behouden en de ruimtes gemoderniseerd. Vandaag trekt het museum jaarlijks zo'n 20.000 bezoekers, die de herinnering aan een knowhow die Méru's economische en sociale identiteit heeft gekenmerkt, blijven herhalen.

Externe links