Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse villa van Séviac, gelegen in Montreal-du-Gers in Gers (Occitanie), is een belangrijke archeologische site ontdekt in de 19e eeuw. Het strekt zich uit op een plateau op 135 meter boven de zeespiegel, in de buurt van de Auzoue en Argentans rivieren, vermijden overstromingen en vochtigheid. Deze strategische plek ligt op ongeveer een dozijn kilometer van de oude oude stad Elusa (Eauze), die het regionale belang benadrukt.

De site kon worden ontdekt in 1864 toen een boerderij werd gebouwd. In 1868 ontdekte Abbé Monnier, pastoor van Labarrère, een mozaïek en vroeg geld voor opgravingen. Er werden serieuze campagnes gevoerd vóór 1914 en het terrein werd verlaten tot de jaren 1950. In 1959, Paulette Aragon-Launet, geïnspireerd op de verslagen van haar vader van de opgravingen van 1911, nieuw leven ingeblazen het onderzoek. In 1966 richtte ze een vereniging op die de zomer opgravingen gedurende dertig jaar (1967)-1997 leidde, voor de gemeente Montréal-du-Gers n.

De site is beroemd om zijn polychrome mozaïeken, toegeschreven aan de School van Aquitaine en gedateerd tussen het einde van de vierde en het midden van de vijfde eeuw. Deze werken, die 625 m2 beslaan, hebben de ontvangst- en circulatieruimten van de villa ingericht. Gerestaureerd vanaf de jaren negentig worden ze nu beschermd door een doorschijnende structuur van 2,070 m2. Onder hen onderscheidt het mozaïek met bomen (420-440) zich door zijn artistieke originaliteit. Andere objecten, zoals een bronzen teen (verdwenen) of Pyreneeën marmeren hoofdsteden, getuigen van de rijkdom van de site.

Bezet bijna een millennium, de site evolueert van een bescheiden lokale in de eerste eeuw tot een villa vergroot in de tweede en vierde eeuw. In de zesde eeuw werd er een Baptisterium gebouwd, dat de implantatie van het christendom weerspiegelt. De villa, opgebouwd rond een binnentuin van 30 meter, omvat binnenlandse ruimtes, thermale baden (met tepidarium en caldarium), en receptie kamers. Na zijn verval dienden de ruïnes als necropolis tussen de achtste en elfde eeuw.

Séviac is een historisch monument in 1978 (met uitbreidingen in 2012 en 2014) en heeft sinds 2008 de archeologische pool Elusa Capitale Antiek geïntegreerd. De opgravingen onthulden alledaagse objecten (olielampen, fibules, gereedschappen) en fragmenten van beeldjes, zoals een anadyomen Venus of een putto. Deze artefacten, tijdelijk blootgesteld, illustreren het aristocratische en ambachtelijke leven van de villa.

Externe links