Eerste vermelding van het veld 1670 (≈ 1670)
Eigendom van Jean de Planter, koninklijk rechter.
13 avril 1946
Afschaffing van de deelneming
Afschaffing van de deelneming 13 avril 1946 (≈ 1946)
Een wet om dit systeem te beëindigen.
1975-1979
Oprichtingstentoonstellingen
Oprichtingstentoonstellingen 1975-1979 (≈ 1977)
"In het verleden rond Dax," "Van tarwe tot brood," enz.
5 octobre 1981
Verwerving van het domein
Verwerving van het domein 5 octobre 1981 (≈ 1981)
Aankoop van Carcher's huis.
1984
Opening van het museum
Opening van het museum 1984 (≈ 1984)
Eerste gedeeltelijke versie van het museum.
1986
Sarrade nalatenschap
Sarrade nalatenschap 1986 (≈ 1986)
150 objecten geïntegreerd in collecties.
1987
Depot van het Despiau-Wlérick Museum
Depot van het Despiau-Wlérick Museum 1987 (≈ 1987)
20 schilderijen en decoratieve voorwerpen.
2005
Opening van de boerderij
Opening van de boerderij 2005 (≈ 2005)
Volledige ruimte toegankelijk voor het publiek.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Jean de Planter - Koninklijke rechter van Montfort
Eigenaar van het landgoed in 1670.
Oorsprong en geschiedenis
Het Chalosse Museum is gevestigd in het landgoed Carcher, in 1981 overgenomen door een lokale vakbond. Dit landgoed, in 1670 eigendom van Jean de Planter (Koninklijke Rechter van Montfort), illustreert het 19e-eeuwse landelijke leven met zijn gemeubileerde meesterhuis, wijnkelder en agrarische bijgebouwen. Het project werd in de jaren zeventig geboren dankzij tentoonstellingen georganiseerd door lokale leraren, boeren en culturele actoren, zoals "In het verleden rond Dax" (1975) of "Van wijnstok tot wijn in Chalosse" (1979). Deze initiatieven leidden tot de oprichting van een museum gewijd aan de Chalosische kunst en tradities, geopend in 1984.
Het museum reconstrueren een compleet agrarisch ecosysteem: het huis van de meester, met zijn trap Lodewijk XIII en zijn stencildecoraties, contrasteert met het huis van de gerestaureerde boer in torchi, wat het systeem van metayage illustreert (aboli in 1946). Het landgoed omvat ook een serre van 55 druivensoorten, een kelder met een 18e-eeuwse Romeinse pers nog steeds functioneel, en emblematische dieren zoals Chalosse's ossen (rode label) of gaskonijn zeug, een ras gered van uitsterven. Deze materialen en levende elementen getuigen van lokale knowhow, van wijnbouw tot veeteelt en broodbereiding (altijd actief aanbod).
De collecties van het museum werden in de jaren tachtig rijker dankzij donaties en deposito's, zoals de erfenis van Sarrade (150 objecten in 1986) of werken van het Despiau-Wlérick Museum (1987). De mediabibliotheek, gespecialiseerd in landelijke etnologie, vult deze serre aan met 3.000 werken, geluids- en visuele archieven. Het museum, genoemd Musée de France, behoort nu tot de Communauté de Communes Terres de Chalosse. Zijn missies combineren historisch onderzoek, behoud van erfgoed (gereedschappen, kostuums, meubels) en valorisatie door demonstraties van knowhow, zoals jaarlijkse oogsten of brood koken.
Het chalosische landschap, bocager en rolling, verschilt van de beboste Landes. Vroeger gewijd aan polycultuur (wijn, granen, boomgaarden), dit gebied wordt gekenmerkt door een sterke gastronomische traditie (vette lever, Chalosse rundvlees) en een sociale organisatie gericht op metayage. Het museum, door deze manier van leven te reconstrueren, belicht de unieke identiteit van de Chalosse in New Aquitaine, tussen wijnerfgoed en landbouwinnovaties. De meeslepende aanpak, met gecultiveerde dieren en tuinen, maakt het een levende plaats van overdracht van het landelijke erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen