Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des arts foraines, officieel aangeduid als "Palais de Bercy · Musée des arts foraines," is gelegen in het district Bercy in het 12e arrondissement van Parijs. Het beslaat de oude wijnkelders ontworpen door de architect Louis-Ernest Lheureux, getransformeerd om een verzameling van fora en brillen van de 19e en 20e eeuw huisvest. Het museum was gevestigd in Gentilly, vervolgens rue de l'Église in het 15e arrondissement. In 2009 werd hij geclassificeerd als een Living Heritage Enterprise, die zijn rol in het behoud van een uniek cultureel erfgoed erkent.

Het museum strekt zich uit over 11.400 m2 in verschillende stenen paviljoens met steile daken, geërfd uit Bercy's magazijnen. Deze gebouwen vormen een rechthoekig complex begrensd door de Avenue des Terroirs de France en de straten Baron-Le-Roy, Les Pirogues-de-Bercy en Lheureux. De hoofdingang is op 53, avenue des Terroirs-de-France. Het museum ligt dicht bij het Bercy Park en het winkelcentrum Bercy Village Mall.

De collecties van het museum onderscheiden zich door hun meeslepende en interactieve aanpak. Bevrijd van traditionele vitrines, omvatten ze honderd jaar ritten, automaten, carnaval attracties en spectaculaire landschap, zoals een 1897 velocipede rit of een koffie jongen race. Bezoekers kunnen deze attracties testen tijdens rondleidingen, volgens de principes van het actieve museum. Het museum is georganiseerd in vijf thematische ruimtes: het museum van de Fora, het theater van de Wonderful, de Venetiaanse salons, de Magic Mirror (een balzaal van de jaren twintig) en het groene theater, een buitenruimte opgezet.

Onder de meesterwerken, de rit, geproduceerd in 1897 in Gent door Caillebaut en Decanck, was een van de eerste om snelheid sensaties te bieden (tot 60 km/u) op een moment dat de auto was zeldzaam. Gerestaureerd om functioneel te zijn, trekt het jaarlijks bijna 300.000 bezoekers. Een andere emblematische attractie, de koffie jongens race, combineert vakkundig mechanisch en participatief spel: bezoekers gooien ballen om metalen silhouetten vooruit op rails, in een decor van afgeschuinde spiegels typisch voor het begin van de twintigste eeuw.

Het Schitterende Theater stort bezoekers in de sfeer van universele tentoonstellingen, met een mechanisch orkest (piano, orgel en buisvormige beiaard) aangedreven door computer, lichtgevende projecties (videokaart) en landschap geïnspireerd door de Nautilus of middeleeuwse wandtapijten. De Venetiaanse salons daarentegen herscheppen de sfeer van de Italiaanse vakantie met een gondeltocht, een race van silhouetten op de rail en een automatische show met personages van de commedia dell Deze ruimtes, zoals de Magic Mirror (een reizende balzaal van de jaren '20) en het groene theater (een aangelegde tuin met magische elementen), zijn beschikbaar op reservering.

Het museum organiseert jaarlijkse evenementen, zoals het Wonderful Festival in december, waar de hallen animatie en animaties. In 2016 opende hij ook zijn deuren voor daklozen voor een mis. In het verleden waren er tijdelijke tentoonstellingen, waaronder een miniatuur carnaval bestaande uit 39 attracties en 25 1/20ste-schaalwagens, gecreëerd door Lucien en Georgette Mouchet. Het museum werd ook gebruikt als decor voor films als Midnight in Parijs (Woody Allen, 2011) of Emily in Parijs (seizoen 1, 2020).

Externe links