Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum voor Schone Kunsten en Archeologie in Wenen is een Frans museum gelegen in een oude graanhal, gebouwd in 1823 op het Miremontplein. Dit gebouw, oorspronkelijk ontworpen voor de graanhandel, werd in 1895 omgevormd tot een museum en bibliotheek. Het initiatief is de verantwoordelijkheid van burgemeester Camille Jouffray, die het project van het toevoegen van een verdieping door architect Ernest Bizot, de toekomstige curator van het museum, heeft gesteund. De verschillende collecties bestrijken perioden variërend van Neolithicum tot hedendaagse tijden, met een sterke weergave van de oude geschiedenis van Wenen.

De oorsprong van het museum dateert uit 1809, toen het Saint Peter Museum het eerste museum in Wenen werd dankzij een geschenk van Pierre Schneyder. De collecties werden vervolgens overgebracht naar de oude kerk van Notre-Dame-de-Vie, daarna naar de graanhal. Het museum werd officieel geopend op 1 september 1895. De tentoongestelde objecten komen uit lokale opgravingen, zoals de afzetting van Camille-Jouffray Square (IVe eeuw), of uit schenkingen, zoals 16e tot 19e eeuws aardewerk en 16e tot 20e eeuwse schilderijen.

Het museum weerspiegelt de historische rijkdom van Wenen, met name door monumentale Romeinse bronzen, middeleeuwse keramiek en moderne kunstwerken. Archeologische collecties omvatten objecten uit lokale en verre necropolissen (Egypte, Ossetië), terwijl fijne kunst en decoratieve kunst secties regionale faiences (Lyon, Moustiers) en Dauphiniaanse schilderijen markeren. De oude graanhal, vierkant plan met symmetrische gevels, illustreert 19e eeuwse nut architectuur, herontwikkeld voor cultureel gebruik.

Belangrijke stukken zijn een standbeeld van Pacatianus (II eeuw), een ivoren doos van de vierde eeuw, en beelden van Joseph Bernard, een Weense kunstenaar van de 20e eeuw. Het museum bewaart ook voorwerpen die gerelateerd zijn aan de middeleeuwse geschiedenis van de stad, zoals een 12e-eeuwse lutrinale basis of het grafschrift van koning Boson van de Provence (844/887). Privé-donaties, zoals die van Ernest Chantre of lokale verzamelaars, hebben de fondsen verrijkt, waardoor dit museum getuige is van de artistieke en historische evolutie van de regio.

De industriële boom van Wenen in de 18e tot 19e eeuw markeerde zijn verstedelijking, met de sloop van religieuze gebouwen om de stad te moderniseren. De graanhal, gebouwd onder het mandaat van De Teyssier de Miremont (1816-1830), symboliseert deze transformatie. Het museum, genaamd "Musée de France," maakt deel uit van een netwerk van vijf Weense culturele bezienswaardigheden, waaronder het antiek Théâtre en het klooster Saint-André-le-Bas.

Externe links