Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lunéville, gelegen in de gelijknamige stad in de regio Grand Est, vindt zijn oorsprong in de Middeleeuwen met een eerste kasteel gebouwd naar het jaar duizend door de Graven van Metz om de zoutweg te controleren. Deze strategische site, die in de 12e eeuw werd omgetoverd tot een kasteel door Hugues I van Lunéville, kwam in 1243 onder de heerschappij van de hertogen van Lotharingen. De vorsten van Lorrain, zoals Raoul of René II, verbleven daar regelmatig en maakten daar afspraken, waaronder een kastelenkapel in 1343. In de 16e eeuw moderniseerde Karel III de verdediging met een gebastioneerde behuizing, maar het middeleeuwse kasteel, in ruïnes, werd aan het begin van de 17e eeuw herbouwd door Hendrik II in een renaissancestijl.

In 1703 koos hertog Léopold I, niet in staat om het Ducal Paleis van Nancy bezet door de Franse troepen te herstellen, Lunéville om een nieuwe residentie te bouwen geïnspireerd door Versailles. De werken, achtereenvolgens geleid door Pierre Bourdict, Nicolas Dorbay en Germain Boffrand, duurden tot 1723, ondanks financiële beperkingen en een brand in 1719. Het kasteel, in de vorm van een onvoltooide H (de ontbrekende noordelijke vleugel), wordt het symbool van de soevereiniteit van Lorrain. Léopold stierf daar in 1729, met ruimte voor zijn zoon Francis III, toen voor de koning van Polen Stanislas Leszczyński, die hem een belangrijk intellectueel en artistiek huis van de Verlichting eeuw maakte.

Stanislas, hoewel nominale soeverein onder Franse tutelage, verandert de tuinen en het park in een uitzonderlijk ensemble, versierd met exotische fabrieken (kiosk, klaver, rots met automata) ontworpen door Emmanuel Héré. Zijn hof trok filosofen als Voltaire of Montesquieu aan, waardoor Lunéville een rivaal was van de meest briljante Europese rechtbanken. Toen hij stierf in 1766, verloor het kasteel zijn prestige: meubels werden verspreid, tuinen verslechterden, en Lodewijk XV veranderde het in barakken. Bezet door het leger tot de 19e eeuw, het leed verschillende branden (1814, 1849) maar werd bewaard dankzij het militaire gebruik.

Het kasteel heeft een historisch monument in 1901 (chapel) en 1998 (samen) en heeft een trage erfgoedherkenning. Na gedeeltelijke restauraties in de 20e eeuw, vernietigde een grote brand in 2003 tweederde van de prinselijke appartementen, waardoor een nationale mobilisatie ontstond. Sinds 2017 is de departementsraad van Meurthe-et-Moselle de enige eigenaar van het pand en voert een groot restauratieproject uit, gepland tot 2035. Vandaag combineert de site culturele bezoeken, gerestaureerde Franse tuinen en evenementen, die haar erfgoed als een "kasteel van de Lichten" voortzetten.

De buitenkant van het kasteel omvat een ereplaats met klassieke mascarongevels, een vestibule voor de doorgang van de koetsen, en een terras met uitzicht op de Franse tuinen, ontworpen door Yves des Hours en Louis de Nesle. Deze tuinen, gestructureerd door geometrische bedden en bekkens, werden in 2003 gerestaureerd. Het park van de bossen, ooit bewoond door fabrieken zoals de kiosk of het cascadepaviljoen, wordt momenteel gerenoveerd. Binnen, de Palatine Kapel (1720-1723), de Guards Room, en de grote woonkamer ingericht met trofeeën gesneden door François Dumont zijn nu toegankelijk voor het publiek.

Externe links