Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het versterkte toevluchtsoord van Dossenheim-sur-Zinsel is een verdedigingswoning gebouwd rond de parochiekerk rond de 13e eeuw. Dit type structuur, Kirchhof genaamd, werd gebruikt om dorpelingen en hun eigendom (graan, wijn, stoffen) te beschermen in geval van gevaar. In tegenstelling tot andere plaatsen in de Elzas heeft de site van Dossenheim zijn oorspronkelijke uiterlijk behouden, met een rij huizen aan de ronde muur.

In 1702 beschreef de militaire ingenieur Guillin de site in een rapport: een 5,8 m hoge en 0,96 m dikke muur omringt de kerk, met een ronde weg voor defensieve brand. Een tweede lage muur (1.30 m) vormt een vals krijt, nu gedeeltelijk geruïneerd. De kelders, oorspronkelijk bedoeld voor opslag, werden in de loop van de eeuwen omgevormd tot huizen, sommige zich uitstrekken buiten de behuizing.

Een 1664 document, geciteerd in een 1730 proef, laat zien dat de kelders soms verdeelde appartementen waren. Zo bezat Jacob Patriarch, een lokale boer, een derde van een zolder in de omtrek, terwijl zijn land (boerderij, wijngaard, weiden) buiten stond. Deze details illustreren de sociale en economische organisatie van het dorp, waar boerderijen en versterkte schuilplaatsen naast elkaar bestonden.

In december 2021 verleende de Erfgoedstichting een subsidie van €247,000 om de muur te herstellen. Vandaag de dag herbergt een van de kelders de tolkplaats van de versterkte schuilplaats, een museum dat toegankelijk is voor het publiek. Dit project belicht een zeldzaam middeleeuws erfgoed, getuige van verdedigingsstrategieën en het gemeenschapsleven in de Elzas.

Externe links