Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het idee van een museum gewijd aan waterkracht ontstond in 1973, tijdens de modernisering van de Alpine energiecentrales. Gezien het risico van het verdwijnen van historisch materiaal, bespaart EDF 150 ton machines en apparatuur om getuige te zijn van het begin van deze industrie. Dit project werd in de jaren tachtig vormgegeven door de bouw van de Grand-Maison-centrale, waardoor EDF werd gedwongen een tolkcentrum te creëren: Hydrelec. Het museum, dat in 1988 werd ingehuldigd na het begin van het werk in 1985, vestigt zich op een voorgebergte met een panoramisch uitzicht op de waterkrachtcentrale.

Vanaf de opening werd Hydrelec het Conservatoire des Industries Hydro-électriques, dat zijn collecties verrijkte met donaties uit musea (zoals Maison Ampère of Musée des Arts et Métiers) en gespecialiseerde bedrijven (Neyrpic, Merlin Gerin). De instelling, erkend door het Ministerie van Cultuur, kreeg in 2005 het label Musée de France, toen het beheer ervan werd toevertrouwd aan de Association pour le Développement du Musée EDF HYDRélech (ADMH), bestaande uit culturele actoren, plaatselijke gekozen ambtenaren en EOF-agenten. Het museum, eigendom van EDF, moderniseert in 2014 om een breder publiek te bereiken, met vernieuwde tentoonstellingen en educatieve activiteiten.

De collecties, die zich uitstrekken van de 19e eeuw tot de jaren negentig, illustreren alle stadia van de hydro-elektrische productie: turbines, alternatoren, gedwongen pijpleidingen, of meetinstrumenten zoals voltmeters. Hoogtepunten zijn de Clarke Electromagnetic Machine (1835) en een Pelton Turbine Wiel (1990). De documentaire bibliotheek bevat ook zeldzame archieven, waaronder een boek van Belidor over de Hydraulische Architectuur (1737) en fotografische albums van alpine werven. Een krachtcentrale uit de jaren 1920-1930 werd zelfs gereconstrueerd, met een geluid en licht spektakel dat de koppeling van machines aan het netwerk oproept.

Externe links