Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grévin Museum is een privé-waxmuseum dat op 5 juni 1882 werd opgericht door Arthur Meyer, toen hoofdredacteur van de krant Le Gaulois, om het publiek in staat te stellen de in de pers genoemde persoonlijkheden te visualiseren, in een tijd waarin de fotografie nog niet wijdverspreid was. Het is geïnspireerd door een oude traditie van wassen vertegenwoordiging, daterend uit de zeventiende eeuw met koninklijke figuren zoals die van Lodewijk XIV door Antoine Benoist. Het project kreeg vorm dankzij de samenwerking met de beeldhouwer Alfred Grévin, bekend om zijn cartoons, en de financiële steun van Gabriel Thomas, die zijn ontwikkeling tot 1999 organiseerde.

Het museum verrijkte zich snel met weelderige decoraties, zoals de kamer van La Coupole en de barokke elementen (1882), evenals innovatieve attracties: het Fantastic Cabinet (1886-1892), voorloper van geanimeerde projecties met Émile Reynaud, en het Palais des Mirages (1908), spelend op optische illusies. In 1889 presenteerde Emile Reynaud's lichte Pantomimes de eerste publieke vertoning van een cartoon, Poor Pierrot. Het Grévin Theatre, geïntegreerd in het parcours, toont tot 2000, met een podiumgordijn geschilderd door Jules Chéret en een hoog reliëf van Antoine Bourdelle.

Het museum evolueerde met zijn tijd: in 1981, een bijlage geopend op het Forum des Halles (gesloten in 1996), en vestigingen werden opgericht in Frankrijk (Tours, Mont-Saint-Michel, enz.) voordat geleidelijk werd gesloten na de overname door de Parc Asterix groep in 1999. Internationaal worden dochterondernemingen opgericht in Montreal (2013-2021), Praag (2014-2018) en Seoul (2015-2018), maar worstelen om te overleven. In 2001 werd de Académie Grévin, voorgezeten door Stéphane Bern, opgericht om de nieuwe persoonlijkheden te selecteren die in was vereeuwigd zouden worden.

De productie van de personages omvat ongeveer vijftien kunstenaars per standbeeld, met 34 kg bijenwas en 22 liter verf voor een minimum van € 50.000. Cijfers zoals La Mort de Marat (1889) of de koningen van Frankrijk (1939-1960) worden regelmatig vernieuwd om de huidige gebeurtenissen weer te geven. Sommige, ingetrokken of gestolen (zoals die van Valéry Giscard d'Estaing of Emmanuel Macron) worden opgeslagen in een Parijse opslagplaats. In 2024 werden humoristische beelden van Ramzy Bedia en Eric Judor, vrijwillig niet-opeengestapeld, tijdelijk blootgelegd.

Het Grévin Museum blijft een emblematische plek van de Parijse cultuur, het mengen van kunst, geschiedenis en entertainment. De thematische reis, de 300 huidige figuren en de historische decoraties (zoals de schilderijen van de Franse Revolutie) maken het een grote attractie, bezocht door meer dan 500.000 mensen per jaar in de jaren negentig. De site, gedeeltelijk genoemd als historische monumenten voor het theater, wordt ook verhuurd voor privé-evenementen.

Externe links