Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nationaal Museum voor Onderwijs (MUNAÉ) werd in 1879 opgericht door Jules Ferry in Parijs als het educatieve museum van de staat. Het werd gemaakt uit de collecties gepresenteerd op de Universele Tentoonstelling van 1878, met de missie van het verbeteren van de lerarenopleiding door het centraliseren van boeken, wetenschappelijke materialen en educatieve objecten. Oorspronkelijk geïnstalleerd in het Bourbon Palace, vervolgens aan de Rollin High School (nu Jacques-Decour High School), vestigde hij zich in 1885 in een gebouw gewijd aan de hoek van Louis-Thullier en Gay-Lussac straten. Dit project maakt deel uit van de Republikeinse wil om de school te moderniseren door de verspreiding van educatieve middelen.

In de jaren zeventig ontstond in Rouen een tweede fonds dankzij een directeur van het Regionaal Centrum voor Onderwijsdocumentatie, die redde van het verlaten van oude schoolmeubilair en boeken. Dit lokale erfgoed, verrijkt met schenkingen, fuseerde in 1975 met de collecties van Parijs. In 1980, onder leiding van minister René Haby, werd het museum officieel overgedragen aan Rouen en kreeg zijn huidige naam. Het bevindt zich in het huis van de Vier Zonen Aymon, een 15e eeuws gebouw geclassificeerd als een historisch monument in 1961, symbool van het architectonisch erfgoed van Rouen.

Vandaag de dag is het museum opgebouwd rond twee locaties: een centrum van tentoonstellingen in het middeleeuwse huis, met permanente en tijdelijke collecties over de geschiedenis van het onderwijs, en een modern resource centrum (geopend in 2010), met 950.000 werken, een studieruimte en administratieve diensten. Zijn collecties bestrijken de Renaissance tot op de dag van vandaag, waaronder schilderijen, prenten, schoolmaterialen, spelletjes en een uitzonderlijk fonds van jeugdliteratuur. De instelling houdt ook archieven bij over innovatieve pedagogische methoden, zoals op aspecten gebaseerde of audiovisuele methoden.

Het huis van de Four Aymon Sons, gebouwd in het laatste kwart van de 15e eeuw voor een rijke draper, illustreert de typische hout-panel architectuur van Rouen. De twee verdiepingen in corbellatie, de lagerposten en de verlichte piek van dakramen zijn een opmerkelijk voorbeeld. In de 19e eeuw herbergt het tijdelijke huwelijken voordat het in 1984 het hart van het museum wordt. De leien en de half-timbers geclassificeerd in 1961 getuigen van zijn erfgoed belang.

Het museum, genoemd Musée de France, is afhankelijk van het Canopé netwerk en werkt samen met het Franse Instituut voor Onderwijs. De online databases en tijdelijke tentoonstellingen maken het een belangrijke speler in het behoud en de verspreiding van de nationale onderwijsgeschiedenis. De Rouennais anker, tussen middeleeuwse erfgoed en hedendaagse missie, maakt het een unieke plek in Normandië.

Externe links