Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het keramisch museum van Ger, gelegen in het gehucht van de Placister, getuigt van de bloeiende aardewerkactiviteit die Normandië markeerde van de 14e tot het begin van de 20e eeuw. Deze site, een voormalig pottenbakkersdorp, belicht de stadia van de aardewerkproductie en de evolutie van een landelijke proto-industrie. Ger's pottenbakkers, georganiseerd in broederschap, hebben massa geproduceerd waterdichte zandstenen potten, uitgevoerd door heel Frankrijk, dankzij een lokale klei rijk aan ijzeroxide en innovatieve ovens.

De piek van deze activiteit was in de 19e eeuw, met meer dan 700 werknemers in 21 vestigingen. De pottenbakkersfamilies, zoals de Verons en de Esneu, domineerden de sector, vooral voor de productie van boterpotten, die essentieel waren voor de handel in Norman. De industrie daalde aan het begin van de 20e eeuw als gevolg van nieuwe materialen en stijgende vervoerskosten, uiteindelijk blussen in 1927 met de sluiting van het laatste aardewerk.

Het museum, geopend in 1997 na tien jaar restauratie, presenteert een verzameling van 3.000 stukken, waaronder gebruiksaarde en uitzonderlijke voorwerpen. Het reconstrueren de werkplaatsen, de ovens (inclusief een gemengd model uitgevonden in de achttiende eeuw) en de levensomstandigheden van de pottenbakkers. Scenografie, herschreven in 2017, integreert het nieuwste historische onderzoek en waardeert lokale knowhow, en biedt educatieve workshops en hedendaagse tentoonstellingen.

De site omvat ook ruimtes gewijd aan het geheugen van pottenbakkers, zoals het huis van de meester pottenbakkers, die de hiërarchische organisatie van het werk illustreert. Lokale verenigingen, zoals Genealogie en HistoiRe of Terres d'échange, animeren de plaats in verband met de afstammelingen van pottenbakkers en de huidige keramisten. Het museum is dus betrokken bij de overdracht van traditionele technieken en de culturele revitalisering van het platteland.

De pottenbakkers van Ger hebben de geschiedenis gemarkeerd met hun innovaties, zoals de productie van rioleringen voor Bretonse steden in de 16e-17e eeuw of de export van boterpotten naar de Verenigde Staten. Hun daling weerspiegelt de economische omwentelingen van de twintigste eeuw, maar hun nalatenschap gaat door via de collecties, stages en partnerschappen van het museum, waardoor het een levende plaats van herinnering en creatie.

Externe links