Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Aan het einde van de 18e eeuw ontstond het archeologisch museum van Straatsburg dankzij de erfenis van de antieke collecties van Jean-Daniel Schoepflin in de stad. Deze objecten, oorspronkelijk tentoongesteld in de Dominicaanse Kerk, werden voltooid door de Society for the Conservation of Historical Monuments of Elzas uit 1855. Ondanks de bijna totale vernietiging van de collecties tijdens de bombardementen van 1870 werd het museum in 1896 herboren in de kelders van het Rohan Paleis, onder impuls van de Elzasische en Duitse amateurs en academici.

Van 1909 tot 1939 kende het museum, onder leiding van Robert Forrer en zijn schoonzoon F.A. Schaeffer, een opmerkelijke groei, die een samenhangend geheel vormde over de prehistorie in de middeleeuwen. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1946, de Society overgedragen haar collecties aan de stad, en Jean-Jacques Hatt, professor en archeoloog, moderniseerde het museum tot 1981, waardoor het een nationale dimensie door zijn onderzoek in de protohistorie en Gallo-Romeinse archeologie.

Tussen 1988 en 1992 werd het museum volledig gerenoveerd om het 18e-eeuwse architectonische kader te herstellen, terwijl de 1.200 m2 permanente tentoonstellingen werden belicht. Georganiseerd in vier chronologische secties (Prehistorie, Protohistorie, Gallo-Romeinse Epoch, Merovingische Epoch), illustreren de collecties de evolutie van de Elzas beschavingen, van mammoetjagers tot Romeinse legionairs en Merovingische krijgers.

Het museum wordt regelmatig verrijkt door de archeologische opgravingen die door de staat zijn voorgeschreven, waaronder die van het INRAP of het Rijn-Interdepartementale Archeologie Centrum. De tijdelijke tentoonstellingen, zoals Straatsburg-Argentorate (2010) en Trésors Mérovingiens d'Alsace (2004), en de wetenschappelijke publicaties maken het een belangrijke speler bij de verspreiding van regionaal erfgoed.

Een van de opmerkelijke ontdekkingen zijn de Romeinse muurschilderingen van het kasteelplein (2012), die de manier van leven van de legionaire elites onthullen, of de begrafenis stele van de ruiter Comnisca (I eeuw n.Chr.), getuige van de Romeinse militaire aanwezigheid. Het museum werkt nauw samen met instellingen zoals de Universiteit van Straatsburg of lokale geleerde samenlevingen om dit erfgoed te behouden en te versterken.

Vandaag de dag blijft het archeologisch museum van Straatsburg een referentieplaats om de oude geschiedenis van de Elzas te begrijpen, waarbij wetenschappelijke strengheid en toegankelijkheid voor het grote publiek worden gecombineerd, in een unieke architectonische omgeving in het hart van de stad.

Externe links