Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Céret Museum of Modern Art werd in 1950 opgericht door Pierre Brune en Frank Burty Haviland, in een 17e-eeuws oud Karmelietenklooster. Het werd geboren uit een initiatief om het artistieke erfgoed van Ceret te behouden, een stad die grote kunstenaars zoals Picasso, Braque, Juan Gris en Max Jacob aan het begin van de 20e eeuw trok, waardoor het een thuis van het kubisme. Het project werd ondersteund door donaties van werken, waaronder 53 werken van Picasso en 14 tekeningen van Matisse, evenals door de collectie die in 1934 werd nagelaten door Madame Aribaud, waaronder werken van Gris, Herbin en Masson.

Tussen 1910 en 1913 werd Céret een ontmoetingsplaats voor Montmartre kunstenaars, aangetrokken door Frank Burty Haviland, Manolo Hugué en Déodat de Séverac. Na de Eerste Wereldoorlog vestigde zich daar een nieuwe golf van kunstenaars, waaronder Chaim Soutine en Aristide Maillol, gevolgd door vluchtelingen uit het nazisme, zoals Tristan Tzara en Jean Dubuffet. Deze opeenvolgende verblijven vervalsten de artistieke identiteit van de stad, wat leidde tot de oprichting van het museum om deze geschiedenis te vieren.

Het museum kende verschillende uitbreidingen, met name in 1993 onder leiding van president François Mitterrand, na een modernisering in 1986. In 2005 werd hij een publieke instelling voor culturele samenwerking (EPCC), gezamenlijk beheerd door de stad Céret, het departement Pyrénées-Orientales en de regio Languedoc-Roussillon. Gesloten in 2019 voor werk, heropende het in maart 2022, het consolideren van zijn internationale reputatie als een van Frankrijk's belangrijkste musea voor steden met minder dan 20.000 inwoners.

De architectuur van het museum, herontwikkeld in 1993 door Jaume Freixa en Philippe Pous, omvat drie historische gebouwen (voormalig gendarmerie, washuizen, klooster) georganiseerd rond twee binnenplaatsen. Het wetenschappelijke project van het museum belicht werken die in Céret zijn gemaakt en artistieke bewegingen in Zuid-Frankrijk, waaronder de Support-Surface groep. De reikwijdte is gebaseerd op 20e eeuwse representatieve collecties en hedendaagse tijdelijke tentoonstellingen.

Externe links