Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum voor Kunst en Geschiedenis van Saint-Brieuc vond zijn oorsprong in de revolutionaire aanvallen van 1794, toen de autoriteiten het bezit van de geestelijken en nobele emigranten in beslag namen. Deze werken werden eerst opgeslagen in de bibliotheek van de Collège de Saint-Brieuc, onder verantwoordelijkheid van Odio-Baschamps, benoemd tot bibliothecaris en verantwoordelijk voor het museumproject. In 1806 riep de prefect Boullé op tot openheid voor het publiek, maar de collecties bleven ontoegankelijk tot het midden van de 19e eeuw, vanwege gebrek aan financiële middelen.

Tijdens het Tweede Rijk verrijkte Édouard Nimier, bibliothecaris en curator van 1852 tot 1884, de collecties met overheidsdonaties. In 1883 werd het museum overgebracht naar zalen in het stadhuis, waar het toegankelijk werd voor het publiek. Léon Brandt, conservator van 1900 tot 1935, structureerde de collecties en publiceerde de eerste catalogus in 1906 en markeerde een keerpunt in het beheer van het museum.

In de 20e eeuw versterkte Émile Daubé (1936-1961) het museum met tijdelijke tentoonstellingen en een complete inventaris. René-Yves Creston (1961-1964) reoriënteerde collecties naar Bretonse etnografie, maar het museum ervoer een moeilijke periode na zijn dood. In 1981, onder leiding van burgemeester Yves Le Foll, werd het museum geïnstalleerd in de voormalige gendarmerie barakken, in 1986 ingehuldigd. Sindsdien heeft het tijdelijke tentoonstellingen en het behoud van het lokale erfgoed gecombineerd.

De collecties hebben betrekking op archeologie, beeldende kunst, etnologie en de geschiedenis van Côtes-d'Armor, met belangrijke stukken zoals werken van Mathurin Méheut, traditionele weefgetouwen en objecten in verband met het maritieme en agrarische leven. Het museum is ook betrokken bij digitale projecten, zoals de publicatie van haar gegevens in open data, en heeft het label Free Culture in 2024 verkregen.

Het voormalige Paradise College, waar de eerste collecties werden opgeslagen, werd gebouwd tussen 1620 en 1623 op de site van het huidige museum. Deze plaats, voorheen geleid door de bisschop van Saint-Brieuc, werd een opslagplaats voor werken die tijdens de Revolutie werden ingenomen. Het Bellescize Pavilion, geclassificeerd als een historisch monument in 1970, diende ook als een magazijn voor de definitieve overdracht naar het huidige pand.

Vandaag de dag richt het museum zich op het valoriseren van populaire kunsten en tradities, en het integreren van moderne benaderingen zoals coding smaak en redactionele artikelen. Hij blijft een belangrijke speler in het behoud van het lokale geheugen, tussen historisch erfgoed en culturele innovaties.

Externe links