Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la ville de Saint-Quentin-en-Yvelines is ontstaan in de oprichting van een ecomuseum in 1977, geïnitieerd door Bernard Hugo, burgemeester van Trappes en voorzitter van het Établissement Public d'Amenagement (EPA) de Saint-Quentin-en-Yvelines. Geïnspireerd door het Creusot ecomuseum, was dit project gericht op het behoud van lokaal geheugen, met name landbouw en spoorwegen, terwijl het documenteren van de bouw van de nieuwe stad gelanceerd door de staat in 1965. Serge Goldberg, de eerste directeur van EPA, steunde deze aanpak om dit snel veranderende gebied sociaal cultureel te animeren.

In 2002 verhuisde het museum dicht bij het theater van Saint-Quentin-en-Yvelines en nam zijn huidige naam aan, waarbij het zich sinds de jaren zeventig focuste op hedendaagse stedenbouw en sociale transformaties. Het wordt een plek van geheugen gekoppeld aan de nieuwe stad, het verkennen van levensstijlen, architectuur en publieke kunst. De collecties, verrijkt met ontwerpobjecten, architectonische modellen en documenten over stedelijke ontwikkeling, illustreren dit unieke avontuur in Frankrijk.

Sinds 2017 behandelt het museum de geschiedenis van de 12 gemeenten Saint-Quentin-en-Yvelines, van prehistorie tot heden. Gelegen op MUMED (quai François Truffaut), het biedt een vernieuwde permanente tentoonstelling, Het was ooit Saint-Quentin-en-Yvelines, het combineren van materiaal erfgoed, digitale terminals en interactieve manipulaties. In 2006 heeft de agglomeratie haar erfgoed tentoongesteld door middel van culturele bezoeken en evenementen.

De collecties van het museum onderscheiden zich door hun focus op design en alledaagse objecten uit de tweede helft van de 20e eeuw, die de evolutie van levensstijlen weerspiegelen (ephemeraal meubilair, plastic, heldere kleuren). Andere waardevolle fondsen omvatten pre-urbanisatie landbouwgereedschappen, spoorwegarchieven (waaronder Trappes Yard, 1911), oude ansichtkaarten, en openbare apparatuur modellen. Een resource centre completeert deze collecties en voorziet onderzoekers van papieren, geluids- en iconografische archieven.

Het museum organiseert tijdelijke thematische tentoonstellingen, vaak gericht op maatschappelijke en stedelijke verandering. Onder hen, Plastic! Plastoc? (2013-2014), Space Age (2023), of Prisunic, ontwerp voor iedereen! (2022, in samenwerking met het Musée des Arts Décoratifs de Paris) markeerden de geesten. Deze tentoonstellingen zijn gebaseerd op een participatieve benadering, waarbij emotioneel, speels en toekomstgericht worden gecombineerd, om het publiek te betrekken bij de reflectie over de stad van morgen.

Sinds de oprichting maakt het museum deel uit van een proces van uitwisseling en experimenteren en biedt het educatieve bezoeken, workshops en evenementen in verband met het City of Art and History label. Zijn rol gaat verder dan behoud: hij twijfelt aan de identiteit van een territorium geboren uit het moderne urbanisme, waar publieke kunst, architectuur en collectief geheugen elkaar kruisen om een verhaal te vertellen dat altijd in beweging is.

Externe links